40 



Gatunki przytoczone były jak najstaranniej sprawdzone, naj- 

 częściej według djagnoz oryginalnycli. Do porównania posłużyły 

 nam kolekcje oryginalne otrzymane od prof. Schmiedekneclita 

 i Habermelila. Materjały zebrane weszły w skład zbiorów ento- 

 mologicznycli Pracowni Zoologicznej Wolnej Wszechnicy Polskiej- 



Serdeczne podziękowanie nasze należy się p. Szymonowi 

 Tenenbaumowi za egzemplarze zebrane przezeń w Białowieży, 

 p. Zofji Paschalskiej za materjały z Zakopanego oraz p. Zofji 

 Grzeżułkównie za zbiory z Łochowa. 



SUBFAM. ICHNEUMONINAE ASHMEAD. 

 Genus Ichneumon h. 



Protichneumon fusorius. L. 9 c? . Gąsienicznik rudy.^) Sarnia 

 Góra, Łochów, 8. VII., 1. IX. W drugiej połowie sierpnia schwy- 

 tano liczne osobniki na młodych lipach i Sambucus nigra wśród 

 lasu. Jako żywicieli Wolff i Krausse (25) podają Dendrolimus pini 

 i Hyloicus pinastri. 



P. fusorius. L. var. mediofulva Bert h. ^) 9 c? . Sarnia Góra. 

 26. VII. Rzadszy od poprzedniego. 



^) Przy gatunkach pospolitszych pozwalamy sobie wprowadzić kilka nazw 

 polskich. Przytaczamy również nazwy polskie wprowadzone przez Sitowskiego 

 dla kilku gatunków, opatrując je znakiem (Sit.). 



^) Termin varietas używamy tutaj w sensie ogólnym stałego odchylenia 

 od djagnozy gatunkowej (vid. Plate Prinzipien der Systematik etc. w „Kultur 

 der Gegenwart". Bd. Abstammungslehre. Systematik etc. Lipsk— Berlin 1914), 

 zawsze stosownie do pojąć autorów owych odmian. Jakkolwiek nowsze prace 

 z dziedziny faunistyki i systematyki starają sią zupełnie „skreślić" pojęcie va- 

 rietas z nauki (vid. Prüffer: Z badań nad wileńskiemi formami zalotek) Leucor- 

 rhinia. (Prace T-wa Przyjaciół Nauk w Wilnie. T. I. 1923), to jednak w zasto- 

 sowaniu do niektórych dziedzin systematyki, a w szczególności do systematyki 

 omawianej tu rodziny błonkówek, byłoby to z pewnością mało pożyteczne, 

 a „modernizm" ten mógłby narazie zwiększyć gmatwaninę, jaka tu często daje 

 się dostrzegać. Nowsze ściślejsze pojęcia systematyczne, wypływające z „objek- 

 tywnych kryterjów" (vid. Siemionów Tian-Szański, Taksonomiczeskija 

 granicy wida i jewo podrazdielenij. Zapiski Imp. Akad. Nauk. Ser. VIII. Peters- 

 burg, 1910.) wymagają uzupełnienia istniejących djagnoz systematycznych, a nie- 

 kiedy szeregu dodatkowych danych geograficznych, hodowlanych i t. p. Wśród 

 odmian (varietates) przytoczonych w naszej pracy znajdują się z pewnością ta- 



