41 



*P. pisorius L. Nakło, VIII— XI. (Torka, 18). 



Coelichneumon ferreus Gra v. 9. Gąsienicznik kreskowany. 

 Tleń, Sarnia Córa. 25. VU. 



C. ferreus Grav. var serena Gra v. 9 J' . Sarnia Góra, Tleń. 

 4. VII.— 26. VIII. Pospolity. Bardzo zbliżony do C. microstktus 

 Grav.; różnica oparta jest na istnieniu u odmiany naszej dwuch 

 białych plam na końcu scutellum. Cecha to zresztą zawodna wo- 

 bec zmienności fluktuacyjnej. Nasze osobniki bliższe są gatunkowi 

 microstictus Grav. niż g-atunkowi macierzystemu. 



C. microstictus Grav. 9 c? . Zakopane, 7. — 18. VII. Po- 

 spolity. 



C. comitator L. 9 c? . Sarnia Góra, Tleń. 4. VII. — 1. IX. Po- 

 spolity. Wyhodowany w pracowni z poczwarek Panolis flammea. 

 Wolff i Krausse (25) podają jeszcze jako żywiciela Bupalus 

 piniarius. 



C. opulentus Taschb. (lehn, f laviger Brischke). 9 <? 

 Sarnia Góra. 28. VIII. — 1. IX. Rzadki. 



C fuscipes Gm. 9. Wyhodowany w pracowni z pomorskich 

 poczwarek Panolis flammea. 14. IX. Jako żywiciela Wolff 

 i Krausse podają również Bupalus piniarius. 



C. bilineatus G m. 9 c? . Zakopane. 7. VIII. Wyhodowany 

 w pracowni z poczwarek Panolis 25. III. 



kie, które podpadają pod pojęcie subspecies i natio, jak również i te, które jako 

 odmiany niegeograficzne należałoby zaliczyć do morpha i aberratio. Na zasadzie 

 dotychczasowych danych faunistyki polskiej i krajów ościennych w dziedzinie 

 ichneumonolog-ji trudnoby się było kusić narazie o dokładne rozgraniczenie i ana- 

 lizę geograficzną i genetyczną. Nawet odnośnie Odonata, których faunistyka 

 jest w szczęśliwszem położeniu, mógł Pr uf fer (1. c.) stwierdzić wielką trudność 

 rozróżniania subspecies i aberratio (np. Leucorrhinia dubia Vand. var. tschugu- 

 novi Bart może być podgatunkiem lub też — jak w Polsce — aberacją). W obec- 

 nym czasie więc „modernizacja" terminologji mogłaby dać w naszej dziedzinie 

 tylko pozory ścisłości, powodując w istocie pogmatwanie pojęć, które krytycznie 

 i objektywnie zastosowane oddadzą faunistyce pierwszorzędne usługi. 



Względy wyłuszczone każą nam więc tymczasem stanąć w obronie ter- 

 minu varietas, który nie przesądzając wartości geograficznej i genetycznej odmian, 

 pozwala stwierdzić ich istnienie. Od nadużyć, na które istotnie można się zbyt 

 często uskarżać uchronić może kategoryzacja jaką podaje Plate (1. c). Prze- 

 piękna koncepcja Siemionowa Tian-Szańskiego nie powinna być spa- 

 czona przez mechaniczne stosowanie lub zamianę terminów starych na nowe, 

 pod które jeszcze nie podłożono tej treści, jaka stanowi istotę reformy Sie- 

 mionowa. 



