49 



genłea, Abraxas grossulariata, Psyche atra, Gnophria quadra, 

 Gasłropaćha trifolii, Porthesia auriflua, Pyralis sp., Evetria buo- 

 liana, Vanessa polychloros, Dicranura vinula, Psyche viciella, En- 

 nomos quercinaria, wreszcie w chrząszczyku Anthonomus pomorum. 



P. turionellae L. 9 c? . Brwinów, Łochów, Skolimów, Zako- 

 pane, S. Góra. 20. VII 23. IX. Jeden z najpospolitszych gatun- 

 ków. Pasorzytuje w Lymantria monacha, Dendrolimus pini, Eve- 

 tria buoUana. 



P. spuria Gra w. 9. Tleń. 2. VIII. 



P. sirigipleuris Thoms. 9. Tleń, Sarnia Góra. 4 — 28. VIII. 

 Żywiciel Conchy lis ambiguella (Stell w a ag). 



P. brassicariae Poda 9 c? . Skolimów. 23. IX. Pasorzy- 

 tuje w: Lymantria dispar (Stellwaag", Ruschka), Aporia 

 crataegi, Pieris brassicae, Limenitis Camilla, Vanessa urticae, Po- 

 ly gonią c- album, Spinx ligustri, Stilpnotia Salicis, Scolioptaeryx 

 libatrix, Phlyctaenodes verticalis, Tortrix viridana, Tachyptilia 

 populella, (Fahringe r) Tischeria complanella, Lymantria mo- 

 nacha (Wolff i Kraus se). 



P. viduata G r a v. ^ . Brwinów. IX. Żywiciele : Psy ehe viciella, 

 Sesia spheciformis, Tortrix sp. (Brischke). 



P. alternans G r a v. c? . Brwinów. VII. Stellwaag podaje 

 następujący szereg żywicieli: Gelechia sp., Oenophyra pilleriana, 

 Polychrosis botfula. Conchy lis ambiguella, Lymantria monacha, 

 Elachista saportella, Hyponomeuta padellus, H. cognatellus, Cole- 

 ophora giraudi, Orchestes quercus, Saperda populnea, Caliosysphinga 

 pumila, Lophyrus pini, Selandria bipunctata, Pontania viminalis, 

 P. Salicis, Ageniaspis fuscicollis. Pasorzytowanie w tym ostatnim 

 gatunku z rodziny Chalcididae wskazywałoby na to, że P. alternans 

 może być pasorzytem drugiego stopnia. Brischke podaje jako 

 żywicieli : Abraxas grossulariata, Nematus valisneri, Larentia juni- 

 perała. 



P. arundinator F. 9. Brwinów. 27. VII. Tleń. 29. VIII. 



P. mussi H tg. 9. Tleń. 26. VIII. 



P. bernuthi H tg. 9. S. Góra. 26. VIII. Obydwa ostatnie ga- 

 tunki pasorzytują w Dendrolimus pini (Brischke, Wolff 

 i Kr au s se). Różnią się one od siebie tak nieznacznie, że stanowią 

 zapewne tylko odmianę jednego gatunku. 



P. detriła HI mgr. 9. S. Góra, Tleń, 13. VII ~ 25. VIII. Nasze 

 egzemplarze różnią się od form typowych jasną stigmą przednich 



Polskie Pismo Entomologiczne. Zeszyt 1 —2. ^ 



