77 



do charakteru fauny odonatologicznej tej doliny, ze wzg-lędu 

 jednak na to, że brak było choć najszczuplejszych danych o faunie 

 Ważek leg-o obszaru, postanowiłem wyniki dotychczasowych zbio- 

 rów ogłosić. Gatunki Ważek pochodzące z Czarnego Dunajca 

 chwytane były na torfowiskach i nad rowami biegnącemi wzdłuż 

 toru kolejowego, które perjodycznie napełniają się wodą. 



W okolicy Nowego Targu zbierałem Ważki nad zale- 

 wami Dunajca, w pobliżu mostu kolejowego położonemi, a ma- 

 jącemi stałe lub perjodyczne połączenie ze wspomnianą rzeką, za- 

 leżnie od stanu jej wód. Zalewy te porosłe są w znacznej części 

 skrzypami, sitowiem i tatarakiem, tak że przestrzeń powierzchni 

 wody wolna od roślin jest stosunkowo bardzo mała. 



GHniasto-muliste, grząskie, dno zarasta Elodea canadensis 

 i Myriophyllum spec, często trafia się Hydrocharls morsus ranae 

 i Sagittańa sagittifolia. Zalewy te* w czasie, kiedy mają połączenie 

 z rzeką są odwiedzane przez duże okazy jelca {Squalius leuciscus L.), 

 a małe osobniki tego gatunku stale się w nich znajdują ; z płazów 

 licznie występuje tu Rana -esculenta, rzadziej spotyka się Bom- 

 binator pachypus i Molge vulgaris. Nad zalewami występowały 

 w sierpniu bardzo licznie gatunki z rodzaju Sympełrum, zwłaszcza 

 S. danae i S. vulgatum; S. pedemontanum zauważyłem tylko raz 

 jeden dnia 2. VIII. 1922, były to 2 9 świeżo wylęgłe, jeszcze zu- 

 pełnie wiotkie, co wskazuje, że tu wiodły swój żywot jako larwy 

 a nie zaleciały lub zostały wiatrem zagnane z innych miejsco- 

 wości. Bardzo liczne okazy Lestes sponsa znajdowały się in copula 

 2. VIII. 1921. i 7. VIII. 1922. W tychże dniach spostrzegłem kilka 

 par złączonych Aeschna juncea trzepoczących się pomiędzy roślin- 

 nością przybrzeżną. 



Oprócz zalewów Dunajca zwiedziłem niewielkie bajorko 

 leżące nieco dalej od rzeki, zarosłe częściowo skrzypami i sito- 

 wiem o dnie lekko mulistem, zarosłem obficie przez Sagittaria 

 sagittifolia i Potamogeton natans, w niektórych jego częściach, 

 pomiędzy sitowiem, rosło obficie Hydrocharis ; tu pojawiały się 

 nieliczne okazy Lib. quadrimaculata zupełnie niezlatane mimo 

 późnej pory (7. VIII.), oraz kilka okazów Aesch. juncea; Lestinae 

 i Agrioninae trafiały się tu znacznie rzadziej niż nad zalewami 

 a gatunki z rodzaju Sympetrum rzadko się tu pojawiały. Po prze- 

 ciwnej stronie nasypu kolejowego znajduje się mokradło, przez 

 które przepływa malutki strumyczek, którego bieg jest miejscami 



Polskie Pismo Entomologiczne. Zeszyt 3. I ^ 



