88 



Odmiana ta odznacza się tem, iż trzy szeregi plam udziel- 

 nych zlewają się w następujący sposób: plamy łukowe krańcowe 

 wraz z drug-im szeregiem plam kropkowych przedkrańcowych two- 

 rzą jedną czarną od 2 do 3 mm szeroką przepaskę na wszystkich 

 czterech skrzydłach po stronie wierzchniej, zaś plamy szeregu 

 mniej więcej w pośrodku skrzydeł leżącego, są również ż sobą 

 połączone w nieregularnie powyginaną czarną przepaskę środkową, 

 która i na tylnych skrzydłach bardzo wyraźnie się uwydatnia. 

 Tylne skrzydła po stronie wierzchniej są prawie czarne z wyjąt- 

 kiem czerwonobrunatnych plam księżycowatych przykrańcowych, 

 środkowej przepaski pomiędzy wyż wspomnianemi czarnemi prze- 

 paskami i kilku plam pomiędzyżyłkowych bliżej nasady skrzydła 

 leżących. — Okaz taki czyni wrażenie silnie przyciemnionej, me- 

 lanotycznej formy. Tło wszystkich skrzydeł nieco jaśniejsze niż 

 u typowych 9 9. Spód skrzydeł nie różni się znacznie co do ubar- 

 wienia jakoteż i co do nakreśleń od typowych okazów. 



Odmianę tę odkrył na Wołyniu; krótko opisał i na tabl. II 

 fig. 5 i 6. przedstawił A. W. Księżopolski. Patrz: — „Rhapalo- 

 cera" E3ro-3anaAHOH Poccin, Tpy^ti 06m,ecTBa Hacji-fe^oBaTejieM 



BOJIBIHH. SKtlTOMip-B 1911 V. 



2. Lythria purpuraria L. ab. communiarea (ab. nov.). 



— „Al. anter. area basali et area media confluentibus, coloris 

 chermesini, area limbali ochracea ; al. poster, ochraceis, subtus in 

 area media fascia chermesina". — 



Jednego c? tej ciekawej odmiany złowiłem w Lubyczy Kró- 

 lewskiej 28. VII. 1923 r, na wrzosowisku. 



Lythria purp. ab. communiarea. Na lewo odwrót, na prawo wierzch. 

 A gauche le dessus, à droite le dessous. 



Na skrzydłach przednich po wierzchniej stronie pole nasadowe 

 z polem środkowem są zupełnie ze sobą zlane, tworząc jedną 



