109 



nazwy dla parasytezy czyli parasytyzmu : „pasorzytyzm" ; oczy- 

 wiście takich hybrydów językowych należałoby unikać. Na str. 52 

 mylnie przedstawiono stosunki na piersi sprężyków. Przy niektó- 

 rych rycinach np. na str. 125 (ryc. 77) przydałyby się większe 

 a przedewszystkiem wyraźniejsze literki objaśniające. Na str. 128 

 wiersz 13 z dołu ma być „podrażnień" a nie „wrażeń". Str. 170 

 i 171 : Przeobrażenie nazywa się po g"recku metabolja a nie me- 

 tabola; metabola są to istoty przeobrażające się. W objaśnieniach 

 ryc. 125 należałoby albo wszystkie nazwy spolszczyć albo wszystkie 

 podać po łacinie, nie zaś jedne tak a drugie inaczej. Na str. 192 

 podano dla owadów żyjących w ciemności barwy „jednostajnie 

 szare", brak natomiast wzmianki o jasnobrunatnych chrząszczach 

 jaskiniowych. Na str. 194 podano jakoby mrówki czerpały z rurek 

 odwłokowych mszyc słodką ciecz, tymczasem dziś wiemy, że 

 mrówki czerpią z odbytów mszyc ten pokarm. 



Str. 223. Autor wstawia w szereg przodków pterygotów 

 jeszcze szczeciogony. H a n d 1 i r s c h dostatecznie, zdaje się, wy- 

 kazał, że to ma za sobą mało prawdopodobieństwa. Zresztą Autor 

 na następnej zaraz stronie podaje filogenetyczny schemat według 

 Handlirscha, który się z przyjęciem takiego przypuszczenia 

 kłóci. W rozprawie czysto naukowej byłoby jeszcze dopuszczalne 

 takie kombinowanie dawnej teorji Compodei z poglądem nowszym, 

 zwłaszcza gdy się małą wagę przywiązuje do dokumentów kopal- 

 nych pochodu stworzenia i gdy się sądzi, że luki w przechowaniu 

 tychże są wielkie, w podręczniku jednak takie przedstawienie 

 rzeczy uważamy za dydaktyczne uchybienie. Str. 238. Przy pre- 

 parowaniu noga środkowa ma mieć nietylko „stopową część" ale 

 i piszczel zwrócony w tył. Str. 250 i 251. Numerowanie okazów 

 w zbiorach jest wtedy szczególnie szkodliwe, gdy brak na szpil- 

 kach okazów karteczek z najpotrzebniejszemi danemi, o które 

 zbieraczowi chodzi, więc dla zoogeografa brak miejscowości, dla 

 fenologa brak daty i t. d., mniej szkodliwe jest, gdy na okazie 

 brak nazwy rodzajowej i gatunkowej, jednakże dążeniem entomo- 

 loga powinno być, ażeby każdy okaz miał także karteczkę, ozna- 

 czającą rodzaj i gatunek. Gdy okaz ma tylko liczbę, wtedy skoro 

 przepadnie katalog z nazwami, to jest rzecz do odrobienia, skoro 

 jednak przepadnie katalog z oznaczeniami miejscowości, dat i naj- 

 ważniejszych zaobserwowanych danych biologicznych, wtedy strata 

 jest już nie do powetowania i zbiór choćby najpiękniej utrzymany 



Polskie Pismo Entomologiczne. Zeszyt 3. ' -^ 



