136 



stawiają się jako krótki chodnik jednakowej szerokości (Ryc. a). 

 Ponieważ już jest obłożony nyżami jajowemi (w jednem takiem 

 żerowisku były już rozwinięte chodniki larwowe), więc zapłodnienie 

 samiczki odbyło się prawdopodobnie poza chodnikiem, co byłoby 

 o tyle ciekawem, że zwyczaj ten obserwowano n. p. u Myelophilus 

 pinîperdaj który właściwej komórki godowej nie wygryza ; to samo 

 obserwowano u Anisandrus dispar. Dziwnem jest dlaczego samczyk 

 Phi. thujae wygryza komórkę godową po kopulacji. Na kilkanaście 

 żerowisk w okolicy Jordanowa znalazły się dwa anormalne o trzech 

 ramionach (Ryc. b) mimo to w żerowiskach tych były dwie samiczki, 

 a nie trzy; w obu żerowiskach jedno ramię (górne) jest dłuższe, 

 dwa (dolne) krótsze; prawdopodobnie dolne ramiona wygryza 

 jedna samiczka. Po ukończeniu chodnika macierzystego opuszczają 

 go samiczki przez otwór wlotowy, a nie wygryzają się u jego 

 końca ; nyże jajowe są dość gęste, czasem nawet stykają się ścia- 

 nami ze sobą, to znowu odległość między niemi wzrasta do mniej 

 więcej 3 mm. Ilość ich waha się od kilku do około 70. Chodniki 

 larwowe są długie, czasem w okolicy macierzystych tak gęsto 

 poplątane, że żerowisko zaciera się zupełnie i wygląda jak jedno- 

 lite, wspólne (Ryc. c. przy ramieniu dolnem), później dopiero 

 wyszczególniają się pojedyncze chodniki, biegnące wzdłuż gałęzi 

 i kończące się kołyską wygryzioną głęboko, skośnie w drewnie. 

 Na żerowiskach opuszczonych niema śladu żerowania chrząszczy 

 po przeobrażeniu się z poczwarki, gdyż chrząszcze wprost z ko- 

 łyski wygryzają się na wolność. Chodniki larwowe przebiegają 

 trochę więcej w bielu niż w korze. 



Zimuje jako larwa, a w południowych krajach mc/że jako 

 poczwarka; na kilku zaparafinowanych gałęziach obecnie (6. XI.) 

 są tylko larwy, lecz już prawie dorosłe. Według Bugnion'a za- 

 płodnienie następuje w lipcu, samiczki składają jaja aż do paździer- 

 nika, ostatnie przeobrażenie przypada w czerwcu. Jest to więc 

 kornik rojący się późno i wyprowadzający jedną generację w roku. 



Główną rośliną pożywną jest jałowiec (Juniperus communis), 

 a obserwowano go także na żywotniku {Thuja) we Francji i na 

 sekwoji (Sequoia). 



ZUSAMMENFASSUNG. 

 Viele Verfasser geben Südeuropa als Vaterland von Ph. 

 thujae an, doch das Auftreten in Schlesien, Posen und selbst in 



