158 



37. J. W. Szulczewski. Obecny stan badań nad fauną błonkówek 

 Wielkopolski. Spraw. Kom. fiz. LV i LVI. Kraków 1922. str. 98-lOL 



38. J. Noskiewicz. Z wycieczek hymenopterolog-icznych na Podole. II. 

 Rozpr. i Wiad. Muz. Dzied. T. V-VI. Lwów. R. 1922. str. 213—214. 



39. — Stanowiska pierwomrówki mszarnicy w Małopolsce. Odb. z Rozpr. 

 i Wiad. Muz. Dzied. T. VII— VIII. Lwów. R. 1923. str. 3—5. 



40. — Nowe dla fauny Polski i rzadkie błonkówki. Pol. Pis. Ent. II. Lwów 

 1924. str. 183. 



41. H. Donisthorpe. Review. Repr. from „The Entom. Monthly Ma- 

 gazine". Vol. LX. 1924. p. 142. 



42. J. Kinel i J. Noskiewicz. Zapiski entomologiczne z Kasowej Góry. 

 Kosmos. Lwów 1924. str. 128—134. 



KRÓTKI ZARYS DZIEJÓW POZNANIA FAUNY 

 POLSKICH MRÓWEK (Formica L.). 



Najdawniejszy spis faunistyczny pochodzący od Nowic- 

 kiego (10) podaje dla b. Galicji 6 gatunków mrówek z rodzaju 

 Formica, między niemi F. gagaies Latr. z Tatr. Jaką mrówkę miał 

 przed sobą autor trudno bez okazu rozstrzygnąć, Formica gagates 

 Latr. dla Tatr jest zupełnie nieprawdopodobna. Belkę (11) podaje 

 z tego rodzaju dla obw. (district) Radomyśla jedynie F, rufa L. 

 Wierzejski (12, 13) zna już z Galicji wszystkie gatunki pol- 

 skie z wyjątkiem F. pressilabris Nyl. i picea Nyl., podaje jednak 

 F. gagates Latr. z ok. Krakowa co jest mało prawdopodobne, być 

 może, że tak oznaczył niektóre okazy fusca L. W drugiej pracy 

 podaje jeszcze F. gagates Latr. z różnych okolic Galicji ; praw- 

 dopodobnie jedynie okazy z południowego Podola do tego gatunku 

 rzeczywiście należą. W tej pracy też podaje, że poprzednio z Po- 

 dola podana exsecta Nyl. wymaga jeszcze sprawdzenia. 



Powyżej wymienione prace Nowickie g'o i W i e r z e j- 

 skiego wyszły po znakomitem opracowaniu mrówek europejskich 

 przez Mayra, nie ma też w nich żadnych wątpliwości co do 

 przydzielenia podanych gatunków do przyjmowanych też przez 

 nas obecnie. Nieco inaczej jest z pracami, które się później oka- 

 zały po dziele Forela: „Les fourmis de la Suisse 1874'\ Autor 

 pościągał dobre gatunki poprzednio ustalone w ten sposób, że 

 pressilabris Nyl. uznał tylko za rasę exsecta Nyl. podając nawet 

 opis formy pośredniej, truncicola Nyl. i pratensis De Geer podał 

 jako rasy rufa L., opisując nawet truncicolo-praiensis i rufo-pra- 

 tensis a wreszcie z wyjątkiem sanguinea Latr. wszystkie pozostałe 



