170 



Ab. pîniphîla Schenck ma mieć tak silnie błysz- 

 czącą tarczkę (scutellum) jak odwłok, silniej niż reszta 

 tułowia, podczas g-dy u typowej formy i ab. polyctena 

 Forst, nie wyróżnia się tarczka blaskiem ; 



ab. polyctena Forst, ma mieć oczy nagie, podczas 

 gdy typowa forma ma mieć rzadko krótkiemi włoskami 

 oczy porosłe. 



Co do tych dwóch aberacyj potrzebne są dalsze 

 badania nad osobnikami 9 wziętych z gniazd razem z ro- 

 botnicami. Dla nas wątpliwe jest, czy i typowa rufa L. 

 nie miewa tarczki błyszczącej. 



Czy istnieją samice zbaczające w ubarwieniu w kie- 

 runku ab. Diismeti Em., nie wiadomo nam, Forel pisze 

 (1915 r.), że 9 v. Dusmeti i alpina nie są znane. Być 

 może, że wcale nie istnieją, co zresztą jest prawdopo- 

 dobne też i u V. meridionalis. 



— Odwłok z obfitem przylegającem omszeniem, ćma wy 6. 



6. Tułów i wierzch odwłoka bez odstających szczecinek 

 ale z obfitem przylegającem omszeniem. Rdzawo-czerwone 

 ciało ma wierzch głowy, tułowia, z wyjątkiem pozaplecza, 

 i odwłok czarnobrunatne pratensis Retz. 



[O 9 V. nigricans Em. wiemy od Forela (1915) 

 tyle, że jest ciemniej ubarwiona niż 9]- 



— Głowa, tułów i odwłok obficie porosłe odstającemi szcze- 

 cinkami. Jasnordzawoczerwone ciało ma czoło i ciemię 

 częściowo lub całkiem, rożki, trzy podłużne paski na 

 śródpleczu albo całe śródplecze i tarczkę, odwłok bez 

 przedniej połowy pierwszej obrączki i często też tylny 

 brzeg przedplecza czarnobrunatne łruncicola Nyl. 



7. Ciało smołowo-czarne, odwłok silnie błyszczący ze sla- 

 bem omszeniem, górne szczęki, rożki, koniec odwłoka 



i nogi smołowobrunatne. Długość ciała: 9 — 11 mm. 8. 



— Ciało brunatno-czarne albo częściowo innych barw 9. 



8. Głowa i tułów mało błyszczące, lekko omszone 



gagates Latr. 



— Śródplecze i tarczka tak samo silnie błyszczą jak odwłok 



picea Nyl. 



9. Odwłok gładki, tylko z bardzo rozrzuconemi punktami, 

 błyszczący, z bardzo slabem przylegającem omszeniem 



