15 
Ad E. elatam, neque ad E. codonodem Lindl. spectare novi stirpem 
cirea Algeriam nascentem, fidens amicorum donis comparatis cum 
Bob Heg. t* 1908. — 
Clusii locus, Er. 1. Hisp. p. 108-9., et Rar. pl. h. L 1. p. 41., ab 
auctoribus ad hane speciem adductus, videtur potius Æ. lusitanica 
Rudolph, sive polytrichifolia Salisb., vel codonodes Lindl. Et auctores 
Fl. Port. dicant, se in loco a Clusio indicato hancine vidisse speciem; 
ef. Fl. Port. p. 412., ex Link, Hoffm. Forte Clusius Æ. arboream vidit, 
sed speciem non distinxit ab ea, quam primum in Lusitania invenerat. 
Et haee Æ. lusitanica mihi bene nota est speeies (ex la Teste de Buch 
ad Bordeaux), quam cupide, sed inaniter per Cantabriam perquisivi; 
idcirco adquieseere nequeo Langei sententiae, qui ex vieiniis de Bilbao 
inter species hispanicas enumeravit cum Willk. Pr. 2. n. 2108. 
Supra eitata Clusii figura relata fuit a Lobelio in suis Obs. p. 41., 
inque Ieon. 2. t. 214. f. 1.; similemque dedit Dalechampius, Hist. pl. 
Lugd. p. 284. f. 1. a Tabernemontano, Krtb. 2. p. 1518. f. 2., et Icon. 
t. 1114. f. 1., a Jonston Arbor. frutice. t. 127. f. 3., a Pancov Herbr. 
ed. Zornn. t. 1325., utque credendum est ab aliis compilatoribus quoque 
effieta; denique a J. Bauhino, Histr. pl. 1. 1. 10. p. 359., ubi in titulo, 
inque textu, praetermisso Clusio, de alia agitur stirpe, nempe de Æ. pe- 
regrina Brancionis, Lob. Obs. p. 623.; Icon. 2. t. 216. f. 1. quam ad 
E. carneam adduci posse arbitror. 
Vereor ne antiqui, Hippocrates (Nat. mul. p. 512.), Theophrastus, 
Nicander, plures sub uno Zrícae nomine species comprehenderint. De 
Dioscoride vero minus dubitandum est, quum suam plantam cum Ta- 
marice comparet: unde mihi fatua Sibthorpi interpretatio est (Gr. Pr. 
n. 818.) de E. herbacea quoad Dioscoridis Ericam, nam credere nequeo 
Myricam pannonicam prae oculis habuisse Anazarbeum de hisce loquutum. 
SECTIO 5.* CHLOROCODON Bexru. 
Erica scoparia (Clusii) L. Sp. 
Clus. Hisp. p. 111., et p. 113. fig. Bert. 4. p. 323. n. 2., Moris Sard. 2. n. 777.. C. Duby 
P. 317. n. 1., Willk. Lang. 2. n. 2110. E. arborea Gater. Montaub.; E. azorica Hochstett. Pl. azor. 
exsicc, (sicque Seub.) ex Webb, Berth. Phyt. Canar, Wendl. Er. fasc, 21 1., et fasc. 15. f. 2. (fuct.), 
pepi Icon, 0. 97. t 104. f. : 24. p. 423. f. 3., 
C. 
) 
-— 
L.S 
3. Moggr. Fl. Menton. t. 59. f. C. Clus. Rar. pl. b. 1. 1 
Lobel. Obs. p. 622, f. 3., Icon. 2. t. 215. f. 9. 
ħ Flor. Maj. Jun. Fruet. Jun. Jul. Per region medit. calidiorem. 
Legi in Pyr. or. (Roussillon) supra Ceret l. d. Algarolas, die 19. 
Maj. 1843. Observavi ad Pamplona, ad Pons; ad Azat. Pyr. Atax. 
ouse? 
quam evolvantur. Videntur etiam hae arbusculae, postremarum sec- 
tionum praesertim, citius prae aliis fruticibus fructuum maturationem 
accelerare. Nam sub fine aestatis earum fructus frustra quaesivi jam 
transactos, qaorum vestigia vix aliqua reperiebantur. 
