23 
Rapunculus Tournef., Ludwig., Gilibert. Phyteuma a Graecis, 
per antonomasiam, nuncupabatur planta, quae ad amatoria adhibebatur: 
eorum Phyteuma forte fuit Reseda odorata; illa Dioscoridis videtur R. 
Phyteuma; Campanulacea vero nulla ita a Patribus nuncupata fuit. 
renatis tantum litteris nomen Phyteumatis ad designandas hujus 
Ordinis species adhibuerunt Matthioli, donec Caesalpinus, Camerarius, 
aliique, Linnaeus, cum Caesalpino, ad genus de quo agimus improprium 
nomen firmavit. Supervacaneum forte erit repetere quod Phyteuma 
Dioscoridis, ex Columnae sententia, fuit Scabiosa Columbaria; Honorii 
Belli, Dodonaei, Besleri, aliorumque Antirrhinum arvense. 
Ego nomen ' Rapunculi, cum Tournefort, Haller, Ladwig Adanson, 
Miller, Scopoli, Gilibert, potius suscipiendum esse és 
aetéruin nomen Phyteuma quidam rectius cum nio, Sehrank, 
Steudel, Roemer, et Schultes, Smith, Gaudin, Koch, mkate, Host, 
Sprengel, Ledebour, neutrum faciunt ; alii, cum is ioni, Jacquin, 
Villar, Lamarck, DC., Bertoloni, infauste generis foeminini volunt. 
Rapunculus pauciflorus (Agerius EET J: po ) Mill. Dict., Scop. Carn. 
J. Bauh. Hist. pl. 2. 1. 20. p. 811. f. 1. d^. h LL. eva p. 533. n. 1., Bert. 
9. p. 530. n. 1., et e "ta Seg DC: Dub. p. 311. 4. ph. e alobiariaetulm, e t Ph. paucifl, Gaud. 
5 ns. 5134., et Y . 640. ; Ph. cette LaPey. Herb., partim. Reichnb. Pl. cr. C. 3. 
. 864. f. 545., et f ed m r Icon. C. 29. t. 1579. f. r i et f. A 3. "falob.3: Heg. et Re' sen. 
Helv. p. 146. £ i8, 14, 15., Colla Icon. Herbr. Pedem. Nc: 8. t. 71. f. 1, 2. Chabr. Sciagr. p. 262. f. 3 
9, Flor. Jul. Aug. Fruct. Oct. Nov. In Pyr. orient., et supra ia 
Eaux Bonnes. Habui de Herb. Coder ab ejus filio. Supra les. Eaux 
Bonnes invenit Jaubert 1868., in valle de Caransa Freyn, et Gautier; 
au Puigmal alibique Vayreda. 
Nonnulli, observationibus edocti, R. globulariaefolium a paucifloro 
separare noluerunt: cf. Guthniek in Flora (1833) p. 82., cujus observa- 
tiones summatim retulerunt Brongn. Guillem Ann. Sc. Nat. Par. Ser. 2. 
T. 1. (1834) p. 380.; et Heer scripsit: * Ph. globulariaefol. Sternb. 
et Hoppe mera var jetas est (R. pauciflori) statura humiliori, et foliis 
plerisque radicalibus. Huc pertinet Cl. Halleri n. 680., quum plantam 
suam a Cl. Gesnero, qui in m.e Büdnerberg invenit, accepisset, ubi ego 
quoque hanc formam minorem maxima copia yi vavi p eer: 
cf. Frobel, et Heer Mittheilungen Bd. 1. p. 439. Wegelin En. St. 
Helv. Ord, nat. 1837. p. 27. not. 1., p. err. 2. Stirpes ın unam speciem 
conjunxerunt, ceu varietates, Bertoloni, Koch, Grenier, Kerner, demum 
Vatke in Linnaea V. 88. p. 102. Separavit DC. Alph. in Monogr. 
Camp., et in patr. Pr. l.c. p. 450., sed non potuit quin adnotaret: 
* An a Ph. pauciflora diversum? , Coll, Herbr. Pedem. 4. (1835.) 
. 128-9. ns. 1, 2. ambas stirpes "ceu species proprias sustinuit, sed 
eo perlecto gnoscis quam parum tutam ipse sejunctionem hanc existi- 
maverit; et sie Biroli. Adnotarunt scriptores. Compend. Fl. Germ. 
* Alterutra saepius confunditur. , Unde percipitur, quantum infirma 
sit harum plantarum separatio, non solum, sed difficultas aeque se- 
jungendi Ph. vel R. humilem a R. hemisphaerico , adhue seorsim ceu 
speciem propriam consideratum a DC. Mongr. Camp., et in Patr. Pr. 
e. p. 451 
Rapunculus hemisphaericus (Thalii) Mill. Dict. 
Thal. Aer ai Herc. lr 94. t. 8. f. 3. (intr.) CA diii hem rt debere va zs Te 
; F x" 589. n; 2., Gaud. 2, n. 515., DG. Alph.) Mongr. Cen. pM 7 po y P. 
aio. n. , Willi. Lang. z n. 1949. Ph. hem., et Ph. Michelii La-Peyr. Sete ide "m P 
