81 
caetera sessilia merito dici possunt, suntque sat crebra, lanceolata, 
acuta, laxe erenato-serrata , ciliata , inferiora ex iis parva , florente, 
planta emarcida, vel delapsa. Variantem foliis integris vidit La-Peyrouse. 
Flores paniculati, secundi, corollis saepius coloris cyanei vividi, alias 
lilacini, pallidioris etiam: peduneuli tenues, differentis longitudinis, 
braeteolati, sero nutantes. Calyx corolla dimidia et amplius brevior, 
ejus laciniis computatis quae aequales, angustissimae, quaeque nervo 
margineque conspicuo donantur. Corolla solemniter campanieulata, lobis 
mueronulatis. Pistillus variat exporreetus, et inclusus. Occurrit planta 
hirsutior, foliisve angustioribus praedita. 
€——— ei retulit C. rotündifoliam All. Pedem. n. 308. t; 47. 
f. 2. de qua ita scriptum est a Willdenow: “ Sine dubio alia species 
non descr ipta, icon enim, quoad m et corollae s est diversis- 
sima a vulgari (C. rotundifolia) , Sp. pl. Pentdr. p. 893. n. 12. Ber- 
toloni ieonem illam Allioni ad C. rotundifoliam prai eam luxuriantem 
declaravit, ad quam sententiam potius pr openderem, sociis etiam Poiret 
Suppl., Moris Sard., Gaud. Habeoque specimina ex m.* Aloña supra 
Oñate cum Allionii figura illa convenientia, excepto quod in hae co- 
rolae forma non exacte campanulata, sed tubuloso- -campanulata, deli- 
neationis errore, ut firmiter credo, reprehesentatur. Certe pejus Gren. 
Godr. Fr., Timbal, icon illa ad C. linifoliam provehitur 
C. edi comparata eum QC. rhomboidali affini, illico distinguitur 
foliis erebrioribus, iisve nee tam constanter, neque adeo singulariter 
serratis, pedunculis Mie ee bracteolis latioribus praeditis; et copia 
florum luxuriat, calycisque lacinias magis abbreviatas fert, C. rhom- 
boidalis e Grenoble, Alpium, a me in quodam Herbario visa, videbatur 
potius C. lanceolata. Sed ne fideas deseriptioni de radice C. rhomboi- 
dalis a neotericis datae, Gaudin, DC. Alph., Bertoloni, Boreau, caper 
Godet. Illam novit, et bene descripsit G. Bauhinus, Pr 
Fapunculi minoris for ma; praecipuus auctor immerito a Bértolosi prae- 
terlapsus. Porro, fallaciter a Monographo radix illa dicitur tenuis, brevis, 
Mngr. c. p. 215. n. 62. 
Vacillantem jene de Serres por - quae de C. lanceolata scripsit, 
Bull. Fh botq. Fr. 4. (1851.) 
o La- -Peyrouse dicenti rig se haneine speeiem in Herbariis 
anr et Vaillantii; sed respuo Tournefortianam prolationem ab 
eo adductam Inst. r. hrb. p. 111. lin. 32., C. alp. min. eet n pyram., 
ex quo locus G. Baubhini a Tournefort "citatus (Pr p. [L25, ms- 
nifeste C. Alpini est. Caeterum Campanulas male digessit "Toumefort ke 
Campanula hispanica (Pourret Nob.) Willk. 
De Pourr. ans Detegimus primo anno 1846.! Willk. Lang. 2. n. 1968., Leresc, Lev. Deux 
Excurs. p. 22. n. 12. C. ruscinonensis Timb.? 
J Flor. Jul. Me Fruet. Sept. In Pyr. Arag., et Catal. 
Legi ad El Seo de Urgel prope Mont-Ferrer, die 4. Jul. 1846.: 
a la Conca de Tremp, Tozal de San Salvador, die 1. Jul. 1861. dines 
ibidem in rupibus contra l'Ermita San Vincente de Tol». Au Col d 
DBaladon (Albères) vidit Timbal. 
Prius C, rotundifoliae varietatem putaveram ; dein constantem re- 
pertam, anno 1861. prasertim , ad Abeilla, Siaill, in valle ,in 
Sobari ad San Victorian, alibique, ceu speciem cum Pourret, con- 
