59 
Planta plerumque erecta , aliquando ascendens. goe es 
laevia, et cornieulata, quod praesertim ad Benavarre Pyr. die 
5. Jun. 1846., et ad Narbonne, die 2. Maj. 1851, ibea; “Coil 
cula vidi pyramidulata , obtusiuscula, erecta, scilicet cum involucro 
horizontaliter posita, nec reclinata, neque, generatim, inclinata; datum 
tamen est videre cornicula quidquam sursum versa, forte quia in su- 
periore parte sphacelata albae lanae dederant locum, in quo casu su- 
perne aliquantulum depressa reperiebantur. Ad Narbonne cornicula 
plus minus elongata, vix manifesta, prorsus deficientia etiam percepi: 
hoc idem extra Pyrenaeos, ad Bagnacavallo observavi. Tubercula 
quidem multa, formae irregularis, per caulem, petiolos, folia, et pedun- 
culos, conspersa ad Benavarre quoque percepi quod saepe, alibi etiam, 
in hac stirpe, prae statu laevi, occurrere testatur Koch, lc. b Mur 
culata et piloso-squamulata est ' planta ad Oricain lecta. 
Dipedale, paucifolium, pauciflorum, foliis linearibus integris (Sc. su- 
bulata Link) obvium fuit ad Jesso, Pyr. Navarr., die 15. Jul. 1853. 
dein ad Ayerbe, Pyr. Arag., Jun. 1858. foliis omnibus linearibus, in- 
tegris, sub- -plicatis, unieo pinnatifido excepto. Hisce proxima est planta 
ad Gerona lecta, in qua folia tenuia, alia integra, pinnatifida alia; in 
ea reperiuntur involucra inferiora, et media sub apice barbata, vixque 
calli vestigium offerentia, et planta laevis quidem est, inferne non om- 
nino glabra , superne glauca. Capitula interdum heptangularia, nec 
semper octangularia. Denique pro planta admodum variabili haec est 
recognoscenda species. Secto caule succus lacteus e sub-corticali sub- 
stantia exsilit, qui succus mox in luteum, postremo in fuscum co- 
lorem mutatur. 
Scorzonera laciniata Jacq. A. 4. p. 29. t. 356., sive Pod. Jacqui- 
nianum Koch Syn. ed. 1. p. 425. n. E ed. 2. ». Dk n. 1., quod et 
P. octangulare Roth, DC. Pr. P. 7. S. 1. p. 110. n. 1., Reichnb. Icon. 
C. 29. t. 1386. f. 2., procul dubio alia speeies est ab hac diversa, 
quidquid in contrarium dijadicaverint Itali mei, et qui eos sequuti sunt. 
Se. laciniata Fl. Gr. similis est plantae ad Villefranche lectae, quae 
minor, sub-uniflora , scapiformis; sed illa cupulata cum Jacquiniana 
planta, a Lindley, et perennis declarata, dubia evenit. Grisebach, Rum. 
ith. 2. p. 262-3. biennalem stirpem declarat , sicque neotericorum 
plures; reapse vita plantae tum annua, tune biennalis est. Locum An- 
guillarae, a quibusdam ad saperiorem speciem ciem attentius con- 
sideratum, ego potius cum G. Bauh. Pin. p. 274. n. 4., ad hancine 
speeiem restituo. Morisoni figuras! praeterire malui. 
Urospermum (Vaill. Scop., Juss., DC. 
Urospermum Dalechampii! enu Cat. hrt. Paris. ed. 1, p. 90. (Tabl. 
l. t. (1804). 
, 
Ecol. botq. du Mus. d Hist. 
De auctore infra dicam. bero specta Hist. " €T fus Ri . Koch P. ir E E 
P 352. n. 1., Moris Sard. 2. n. 731. Dc. Pr. P. T, p. 116, i. 
ang. 2. n, 1776. argia Dalok: Wiid. La-Peyr. Herh, Flor. Graec, Sibthr "m p Fop. 
Gaertn, Fr. Sem. rg p- t. A A h- T pA Sims. €: Mag. t S con, c. “29, 
E 13 Bauh. Hist! pi. 2, È 24 p. 1036., Barr. Ic. t. 209., Toing a Schmied. a 
lign. 7. f; 63. erbr. ed. 1667. p. pan 
C) Flor . Maj. Jun. Fruet. Jun. Jul. Per region. mediterr., locis 
ealidior. praecipue obvenit, valde rarius in demissis, calidior., calcar, 
region, oceanicae, 
