AEN M. 
61 
exsurgit plerumque unieus, rarius duo, unusquisque caulis simplex, 
aut superne tantum ramosus, adeo ut ferat flores ab uno ad quinque, 
ro sex, rarissime plures; caeterum caulis cylindraceus, obscure striatus 
(in viva planta eum eonsidero), inferne farctus, superne fistulosus. 
Folia amplexicaulia, auriculata, lineari-canaliculata , nervosa, plerum- 
que e basi patentia, et cum caule parallela, sive patentia, surrectave, 
nec tamen valde laxa; folia Croci ferme aemulantia, et uti ista in 
sulco medio pallida, marginulo etiam albido praetenui circumventa, 
basi interdum lanuginosa. Pedunculi superne incrassati, ad calathos 
floccosi, ibidemve folio unico, aut pluribus suffulti, fistulosi. Bracteae 
exteriores ovato-aeuminatae, interiores lanceolatae, obtusae; omnes, sed 
inferiores adhuc magis, illa lana floccosa plus minus obductae. Calathi 
oetangulares. Corollae sive flos generatim sumtus, sulphureus, ligulis 
extus quidquam erubescentibus; sed ego florem variantem corollis 
earneis (Willkomm) non vidi. Achenii examen confirmavit genus Scor- 
zomeram , nec Podospermum. * S. graminifolia L. est planta Sibirica, 
nec in Lusitania spontanea reperta ,. Link Hoffm. Le. p. 128., de ea 
ef. Ledeb. Fl. Alt. 4. p. 161. n. 3., qui clamat ad eam Gmelini locum 
a Jacquin incaute ad nostram plantam relatum, sed qui deinceps ad 
. austriacam Fl. Ross. 2. p. 192. n. 5. se convertit. Boiss. Voy. c. 
p. 384. dieit S. graminifoliam L. quoad plantam rossicam videri sibi 
tius S. parvifloram Jacq., quod sero confirmatum videtur a Ledeb, 
l. Ross. 2. . n. 12. Ego eam proximiorem judicaveram cum 
S. humili var. plantaginea, quod Buxbaumi figura (Cent. 2. t. 21.) a 
Linnaeo citata non inficiatur. Obscura et turbida S. graminifolia L. (Sp. 
. 2. p. 1112. n. 4.) a nullo tute suscipi posse, existimo, sive Sibirico- 
Altaico Florista, sive Iberico; nee pro hae nostra specie, neque pro 
S. aristata Ramd., sive grandiflora La-Peyr. cujus postremae vellet 
Meyer Chl. Hanov. p. 434. Obs. 9. 
8. graminifolia Duby non omnino clara, et perspicua est. Grenier eam 
s Lannaeo citatam (C. 2. p. 26. t. 21), et S. serrulatan Viv. pus ia 
specum. p. 49. t. 17. f. 4, sed hane reliquerunt in Fl. Pelop. p. 53. 
n. 1324. , sustinentes S. trachyspermam Guss. Si Grisebaeh conferas, 
eum. Bith. 2. p. 264. n. 213., planta graeca, cui cum Sibthorp et 
.. Smith nomen S. graminifoliae confirmat, clamat ad se T. ambiquam 
: ~ non S. macrocephalam, ut ipsemet pervideram. Iconem Buxbaumii 
. Valde similem video cum illa Gmelini, Sibir. 2. t. 1., quae ad SS. ra- 
diatam Fiseher citatur a Ledebour, n. 7. 
. ltem Gouani legitimum nomen a nobis susceptum, ut et aliud Sc. 
subulatae Lamk. Fr. a nobis relatum, ponderis fuerunt Candolleo, qui illis 
fortuito se exoneravit, referendo ea ad suum Podospermum laciniatum 
* |. p. 111. Eum sequuti sunt Mut. Fr. 2. p. 251., et Grenier, 
r. 2. p. 309., qui P. laciniatam felicius tractaverat in suis Obs. botqs. 
(1838) P. 29. n. 16. 
