riri 
male ex Ramond, in m.* Tourmalet, au Pic du Midi , de Cesy, de 
Ger. Observavi à las tres Sorores, supra Bucaruelo, supra Sallen, supra 
Castanesa in m.* Capserete, a la Peña Montañesa, in m.* Turbon, au 
Port de la Picade, ete. Descendit cum fluminum glareis ad Canfranc, 
Caranza, ete. 
Planta nana, generatim ad terram strata, frequenter erubescens. 
Vidi tamen ascendentem, palmarem, et ultra, calathis longissime pe- 
duneulatis, itemve foliis attenuata basi longe productis, totamque herbam 
viridem, ita ut alienam quasi faciem ostenderet: plerumque evolutior 
reperitur haec stirps in alpinis, eontraetior dum fortuitu infra regionem 
suam descendit; ex observatis, prima vice, al Puerto de Gavarnia, 
die 8. Aug. 1850. Ast mihi vix placet petiolum dieere illam foliorum 
basim attenuatam, quae eadem est ac ima foliorum pars Taraxaci 
officinalis, sive vulgaris, quam tamen petiolum non dicunt in hae po- 
strema specie, ut reapse petiolus dicendus non est. 
Videtur mihi haec species nec ad. Crepidem, acheniis latitudine potius 
aequalibus, aut ellipticis, quam apice attenuatis; neque ad Hieracium iis 
20-striatis, anuloque carentibus, stricte pertinere. Nec ei facies quae- 
am propria deneganda est. Quapropter considerandum. erit Cassini 
consilium, de constituto peculiari genere Omalocline Dict. Sc. Nat. T. 48. 
(1827) p. 431., recepto a Monnier, Ess. Hier. p. 78., a Reichenb. Lc. 
Certum autem est, quod dum Koch l.c. speciem collocavit inter 
cum qua nullam habet similitudinem, et ante H. Jacquini amplissimis 
ab ea distinetum characteribus. Reperitur inter C. puleram, et lampsa- 
noidem apud Grenier Fr. Sed haec hactenus. 
st antequam genus Omaloclinem recipiamus, videre est, num aut 
sola sub hoc stare possit, aut una simul cum hac stirpe ejusdem habitus: 
quoad C. suecisaefolia (Omal. nee Omocline Gren., succisaefolia Monn.) 
nsi aut manere ad Crepidem possit, aut proprium genus Geracium, 
Sı vis, sed mihi non placet, constituere; si cum nostra necessario in 
confortium adire contendat, non video quo modo res apte componi 
possit. Interim ego sectionem peculiarem institui. 
Dixerat Willkomm, En. pl. Hisp., Algarb. n. 126. (cf. Linnaea 
V. 25. 1852. p. 44. « In Hispania, quantum scio, nondum observata 
erat (species) ». Sed stirpem in diversis Pyr. Arag. Catal. locis indi- 
"verant La-Peyr. Hist. abr. pl. Pyr. p. 481. n. T., Colmeir. Cat. pl. 
Catal. (1846) p. 97. 
Crepis marginata (Tournefort) Dulac Fl. Hauts. Pyr. n. 1623. 
P rief Schol. Bot, (ed.o Warton. 1689.) p. 189. lin. 9., Elem. botq. p. 375. lin. 6., Inst. r. hrb. 
ie ium 550 lampsanoides Froel. in DC. Pr. P. 7. S. 4. p. 169. n. 47.. Willk. Lang. 2. n. 1856. 
Len. Tournf. prolat.). Hieracium lampsanoides Gouan Ill. p. 57.. DC. Dub. p. 304. n. H. lamps. 
eyr. Herb. Gouan l.c. t. 91. f. 3., Reichnb. Icon. C. 29. t. 1452. 
Flor, Jun. Jul. Fruet. Aug. In Pyr. med. or. locis montan. 
editis; inque Cantabr. rarius. 
