81 
aliquid peccati prae se ferre videbatur, vel fallacem indicare sejunctionem, 
ita ut novam indiderem A. pannosae N. Ast fatendum est, quod deno- 
minatio a Lagr. Foss. proposita sat bona fuisset, nisi praestantior om- 
nibus Villariana sese obtulisset; considerato ; quod duas a Linnaeo 
propositas species illa comprehendebat, et quae suscepta ab eo est 
denominatio lanatae (e quo A. lanata L., merito inter Hieracia adducta 
fuerat, opportune sumebatur: cf, Vill. Fl. Dauph. 3. p. 65., cum nota). 
Caeterum denominationem suam a speciei auctore mutuatus est Villar, 
Sonchus lanatus Dalech.! 
nionem Aothiae, sive Andryalae sinuatae cum integrifolia plures 
laudarunt; cf. Chaub. Fragm. bot. crit. 1830. ; Boiss. Voy. bo 
sp. n. 1099. 
Caeterum ne Linnaeus quidem de differentia harum. stirpium per- 
suasus fuit, « A. sin. varietas est mera A. integrifoliae ». Mant. p. 459.. 
quod cito confirmavit Allioni quoque, Auctar. p. 14. n. 853. Percipitur 
Lamarck etiam, Fl. Fr. 2. p. ., Sub sua A. parviflora duas va- 
gantes species tantummodo ceu varietates separare voluisse. Caeterum 
susceptas distinctiones ipse infirmavit Roth pro ea quae exsposuit Catal. 
ot. Obs. p. 109-10., si ab experto botanico considerentur. 
Rothia lyrata (Clusii) Nob. 
Clus. Hisp. p. 417-8. Andryala lyrata Pourr. Chl. Narb. n. 68., in Mém. Acad. R. Toul. T. 3. 
(1788.) p. 308., Loisl. Gall. ed. 2. T. 2. p. 196. n. 3., Benth. Cat. p. 60., DC. Dub. p. 305. n. 3. A. ragu- 
Pr. P. 7. S. 1. p. 244. n. 2., Willk. Lang. 2. n. 1914., Timb. in Mém. Acad. Toul. S. 7. 
T. 7. p. 477. Hieracium laciniatum Monn, Ess. p. 63. n. i 64. n. 53. R. 
entea La-Peyr. Herb., et Crepis incana La-Peyr. Herb.; A. lyr. Po . Ma p 
r, Suppl.; A. macrocephala DC. Pr., ex Lang. Pug. A. laciniata Lamk. Dict., A. mollis Asso arag. 
Wr D 176. n. 1132. Clus. Rar. pl. Hist. 2. I. 5. p. 143., Dod. Pempt. p. 637. f. 1., Lob. Obs. p. 
» Icon. t. 231. f. 2. 
9; Flor. Jun. Aug. Fruct. Jul. Sept. In Pyr. medr. or., atax., 
praesert. meridion. calidioribus. 
ad Paderm ( Corbières) a Gautier. Observavi ad Pader Corbar., ubi 
etiam Pourret indicat. Mox ad l Ainsa, lateque in Sobrarbe, ad Fiscal, 
Torla, Olot, Figueras, Casas de Pena, etc. : 
Fragilis planta, gerens succum, qui e plantae fracturis exsiliens cito 
croceus evadit, ut jam Clusius observaverat: « Foliis..... ramulis plerum- 
que inhaerent grumi flavescentes qummi istic concreti » et sub fine de- 
seriptionis , * Tota planta succo praegnans, qui siccatus fulvescit, et 
eSt. y C .C 
Sententiae Candolleanae, a Grenier, Willkomm, et Timbal, sequutae, 
de unienda eum A, ragusina L. acquiescere nequivi, et DC. Linnaei 
P'antam tantummodo e culto, et exsiccato specimine novit, nec Linnaeus 
Pro sua specie Plantiniana usus est figura. Hinc supersedeo, donec e 
*peemminum comparatione luculentius judicium; interim stirpium unionem 
rum probabilem mihi indicat inspectio R. ragusinae figurae apud 
ichenb. Icon, C. 29, t. 1425. 
Crepidem incanam La-Peyr. recte ad R. lyratam spectare sustinuit 
Bentham, quod ipse DC. eonfirmare debuit, qui ex ea ante hac effecerat 
illam suam 4. incanam Fl. Fr. Suppl. Qui viderint stirpem late in 
