89 
H. Ramondi Griseb. p. 20. n. 30., ex allato synonymo H. miti 
Gr. Fr. ad R. Villarii retuli; sed inspectio illius figurae apud Rei- 
ehenbach me adduceret ad H. cerinthoidem. H. glaucum La-Peyr., ex 
Herb. Serres (latrone de Herb. La-Peyrouse) ad H. neocerinthem Fries 
relatum est a Gren. Fr. l.c.; a Timbal dieitur synonymon H. vogesiaci 
oug., de quo jam diximus. Ego illud in Herbr. La-Peyrouse non 
amplius reperii. 77. croaticum La-Peyr. in H. latifolium Spreng. impulit 
Froel. apud DC. Pr. p. 612. n. 66. Suspicor H. latifol. Spreng., et 
H. corruscans Fries duas sistere speciel nostrae oppositas varietates, 
latifoliam, et angustifoliam. 
eperii in Herb. Moquin legittimum 77. cerinthoidem nomine H. 
Lawsonii Ramond. Non credo eamdem plantam cum H. Lawsonii Sm. 
St. Amans per Revr. Kirby, Smithio donata, quam inter lusus 
H. Villarii potius comprehenderem. 
Laudavit ad H. Lawsonii Smith (Trans. Linn. Soc. V. 9. (1808) 
p. 241., confirmavitque in Engl. Fl. 3. p. 362. n. 10.) H. glauc. pilos., 
foliis par. dents. Dillen Hrt. Elth. p. 180. t. 149. f. 179., quae icon 
habitu et facie, non tamen characteribus, Æ. cerinthoidem sat bene 
refert. Videtur ista Dillenii planta, cum illa de qua loquutus est Smith 
sub nomine Æ. cerinthoides , primo Trans. Linn. l.c. p. 242-3., dein 
in Engl. Bot. n. 2378., denique in Engl. Fl. V. 3. p. 365. n. 13., 
potius spectare ad H. longifolium Schleich. Cat. 1815. Video Froel. 
in DC. Pr. prius p. ?28. n. 110. istud Dillenii locum ad varietatem b 
H. Schraderi DC. citare, mox iterum ad var. g H. longifolii, p. 230. n. 115. 
Diu haesitavi, num H. scopulorum La-Peyr. ad H. Villar, num 
ad H. cerinthoidem afferrem. Postremo hue sistendum duxi, cum Ben- 
tham, Cat. p. 90., et cum Monn. Ess. p. 51.; contra Dufour 
yr. p. 45., qui H. Villarii voluit, alique cum eo. Considero etiam 
stirpem, quam Æ. neocerinthem dicunt, adeo affinem esse cum H. Vil- 
larii, ut primo intuitu pro ea sumeretur. Plantae hujuscemodi me suspi- 
care fecerunt de legittima differentia inter modo citatas species. H. 
cerinthoides Vill. Dauph. 3. p. 110. t. 32. a nostra specie fugit: ad- 
ducunt eum ad Æ. pseudo-cerinthem, (in amplexicaule profluentem), quod 
reapse Pyrenaeis non tribuunt; cf. Gr. Fr. 2. p. 364. Revera ad 
H. amplexicaule confirmare vix ego dubito. Monnier Hier. p. 56. va- 
rietatem fecit H. villosi. 
inime mihi placet H. cerinthoides Spreng. Syst. Veget. 3. p. 644. 
n. 84. Mutel prius Fl. Dauph. (1880) p. 283. n. 25., H. cerinthoidem 
Vill, et DC., Duby, Loisel., non Linnaei, varietatem declarare H. vil- 
loi L., Vil., DCi, Loisel., mox (1885), Fl. Fr. 2. p. 229. n. 12. 
H. cerinthoidem Vill. Herb. (fide Grenier, qui postea consilium mutavit) 
afferre ad Æ. cerinthoidem Gouan ceu varietatem, relicto H. villoso L. 
ad aliam sectionem p. 226. n. 3., quod in Pyrenaeis ipse quoque spon- 
taneum esse dieit, innixus, ut videtur, synonymis La-Peyrousianis ab 
eo diverso modo interpretati. Seheele, Linn. 32. p. 658. illo utitur 
pro suo H. sonchifolio, quod in amplexicaulem ruere existimo. 
Non inutile ad rem, saltem curiositatis gratia, ea puto referre, quae 
Seripta sunt a Smith de suo putato H. cerinthoide , deque Villariano 
1800: Our plant (H. cerinthoides) is certainly that of Linnaeus, and 
apparently of Decandolle. It accords well with Gouan 's plate, but not 
whit that of Villars, nor with specimens from Dauphiny which yet may 
