91 
eonspieuae in individuis de Bonascre, in quibus et herba solemniter 
glaucescens, pilosior, pilique per caulem rigidi. Caeterum species varians 
statura ab uno ad tres pedes, hirsutie plus minus conspicua, item 
foliorum dentibus plus minus profundis; occurrit aliquando marginibus 
foliorum revolutis, vel convolutis. Folia latitudine variant, interdum 
angusta sunt, feruntque dentes parum conspieuos, qui dentes alias in 
lacinias elongatas abeunt. Dantur individua per marginem alveolorum 
copiosioribus pilis ornata. Glabrescit aliquando planta, quae generatim 
pilosa sese offert. Continuo observavi caulem fistulosum, foliorum 
dentes, etiam in inferioribus foliis, sursum, sive ad apicem folii versos, 
Habeo stirpem intermediam inter H. umbellatum et hoc, lectam ad 
Ax, die 9. Aug. 1840., quae forte hybrida progenies est, accedens 
adeo, ut ferme eadem appareat cum Z. coronopifolio Bernh., quod 
H. umbellatum b Koch Syn. Non me fugit voluisse Trautvetter 77. boreale 
Fries (ef. Pl. Songer. n. 126.), nil esse nisi Æ. wmbellati varietatem. 
H. lanceolatum La-Peyr., quod nos adducimus ad H. controversum Tim., 
Lagreze Foss. Tarn. Garonn. p. 236. afferre maluit ad H. boreale Fries 
Gren., eum Godr. Fr. 2. p. 382., illud visum in Herbario Serres 
retulit ad 77. pyrenaewm Jord. Interim Serres longimanus! eum Æ. 
hirsuti Bernh. vult, Bull. Soc. botq. Fr. T. 3. (1856.) p. 278. Maxima 
mihi apparet affinitas 77. borealis cum H. ramoso Waldst. Kit. Pl. rar. 
Hung. 3. p. 240. t. 216., quod ad H. sylvaticum adducimus. 
Species dubia Koch, non parum mihi quoque suspecta. 
um H. sabaudo conjungenda, vel ceu varietas ejus habenda foret 
ex Schultz F. Arch. Fl. Fr. Allmgn. p. 58. Plures jam scienter sub 
hoe comprehenderunt, scilicet Kunth Flor. Berol ed. 2. p. 393-4., 
Mut, Fr. 2. p. 235. n. 23., Bertol, et Gaud. ls. cs., Meyer Fl. Hanov. 
p. 332. n. 7., Ambr. Fl. Tir. austr. 2. n. 387., b., Caruel Pr. Fl. 
Tosc. n. 1271. 
Hieracium sabaudum (J. Bauh.), Cornut. Enchr. bot. Par., All. Pedem. 
Bauh. Hist. ph 2,1. 94. p. 1030. f. 20. m 50: 
- p. 226. n. 103., Gren. Godr. Fr. 2. p. 386., De Notrs. 
. n. 0., H. sab. b Bert. 8. p. 503. n. 39., Gaud. 5. n. 1817. a 
La-Peyr. Herb., et H. cordifolium La-Peyr. Herb.?, et H. eriophorum bis La-Peyr. Herb., H. palu- 
dosum Gater. Montaub., Her », H. sabaudum Pourr. Herb. Matr., partim.. et H. erraticum Pourr. 
Herb. Matr. ; H. latifolium Spr. ? Froel. in DC. Pr.? H. canadense, H. virgatum, H. rubricaule, H. 
zamaaie 
a H 
Hortr., ex Fries Ind. sem hrt. Upsal. 1857. ; . chenocaule Vuk, Croat., ex Ambr. Tir. 
Be y H. hirsutum Gren. Godr, Fr.? H. multiflorum Gilib. All. Pedem. n. 7906. t. 27. 2. quet 
ARCU . à ? Reichnb. SO. 29. IE , ., et t. 1529. 
(patens); Gilib. Exerc. phyt. p. 189. n. 101. cum icone. Chabr. Sciagr. p. 321. f. 3, 4. 
9! Flor. Jul. Sept. Fruct. Aug. Octobr. Facilius obvenit per regiones 
mediterraneas. 
Legi in Pyr. Cantabr. ad Azpeitia, die 30. Aug. 1857.; in Pyr. 
Septr. aurig. supra Ax, ad rupes prope pagum Guillemou, die 5. Aug. 
1840. Habui a Deville e Pyr. septr. med. sine loco absoluto. Observavi 
ad el Seo de Urgel, ad Gerona, in Monseny, etc. 
Planta rigida, et canescens; caulis farctus, fragilis, plerumque rubro- 
maculatus; dum floret, inferiora folia transierunt; caules ex eodem rhi- 
70màte saepe plures, Receptaculum undique pubescens mihi sese osten- 
didit, ad alveolorum marginem pilis solemnioribus conspicuum. 
M H. cordifolium La-Peyr. Herb., iterumve visum etiam in Herb. 
: archant, favente D.re (folomies (Tolosae gallor., die 21. Dec. 1892.) 
evera affine admodum est H. sabaudo, cui retuli, et eui confirmare 
Griseb. Hier. p. 52 
f.ae infrs, Koch p, 5 p.52. n. 81 
G Reprt, Fl. Ligust. n. 1170 
7 
7 
