181 
SECTIO 3.* QNOTROPHE (Cass.) DC. 
Cirsium montanum (Lucae Ghini) Ovid. Montalb. Hort. botanograph, 
Ind. p. 27. 
Matth. Comm. in Dioscr. ed. Valgr. 1554. p. 509. a Luca Ghini! C. monspessulanum Hill Hrt, 
Kew., All. Pedem., DC. Pr. P. 6. p. 641. n. 61., et cum Dub. p. 286. n. 11., Willk. Lang. 2. n. 1693. Cnicus 
Jert. 9. p. 12. n. 8. Cnicus pyrenaeus La-Peyr. Herb., Pourr. It.; Crs. com 
pactum Lamk. Fr. (ante Allioni); Cirs. Matthioli Vuoysselus apud Gesn. Hrt. Germ. crt. 953, vers. 
Reichnb. Icon, C. 25. t. 830. f. 2. Matth. Compend. p. 817. Matth. p. 1174., Camer. Epit. p. 903., Lob, 
Obs.- p.- 314. f. 1; 2., Icon. t, 581. f. 9., et t. 582. f. 1. ; Dod. Pempt. p. 737. f. infer., eadem cum 
harum prima Lob.a; Ovid. Mont. Icon. 3. p. 188. vers., et p. 189. : 
9| Flor. Jun. Jul. Fruet. Aug. Sept. Per region. mediterr. potis- 
simum cum Olea, et valde supra etiam; reperiendum. huc illuc per 
Pyr. Arag., et Catal, editos, et etiam in alpestribus, nee non per 
adversam regionem oceanicam. 
Legi in Pyr. Navarr. ad Pamplona, diebus 23. Jun., et 98, Aug. 
1844, Habeo a Deville ex Suillan, et ex valle d' Aure ; e quo postremo 
loco habui sub ea forma, quae, recte monente Godr. eum Gr. Fr. 2. 
p. 283., sumpta est a quibusdam pro C. cano. Ex St. Beat vidi in 
Herb. Parentau. Ego observavi ad Barèges, ad Luz; in valle d'Aure 
ad Arreaw, alibique: vidi ad Avignonet prope Luchon, ad Toulouse, ad 
Blagnac; frequentius vero obvium fuit per region. mediterr., solo caleareo. 
Statura saepe sub-orgyalis; folia in pagina inferiore non omnino 
glabra; quae spinulae in illis cilia efformant, mites sunt. Squamae in- 
voluerorum ferunt acumen rigidum. : 
Cirsium Matthioli a G. Bauh. Pin. p. 911. n. T. ad hanc speciem 
adductum (non tamen a Willdenow, nec in Sp. pl., neque in En. hrt. 
Berol, quidquid dixerit Sternberg), revera hujus loei videtur, neque 
cum Sprengel (Hist. r. hrb. p. 343.) ad Serratulam, ad Saussuream 
alpinam DC. amandandum. Sed C. monspessulanum ad Pisas, unde 
suum a Luca Ghini obtinuit Matthioli, in uliginosis lectum ( Cirsium 
in agr. Pisan., Caesalp. De Plnts. 1. 13. c. 43. p. 531.) quantum scire 
potui, neotericorum solertia non reperiit: ast nequidem reperta fuit, 
nostris diebus, planta, quae cum hac confundi posset. Unde in suspi- 
cionem veni, mutata soli conditione in loco celeberrimo Foro-Corncliensi 
explorato, stirpem tunc prius illic obviam nusquam deinceps adparuisse: 
nam credere nolim ipsam ex horto aufugam paullulum temporis in 
agro Pisano, ad radicem montis Sancti Juliani (Caesalp.), perduravisse, 
quum locum, et solum propitia pro nostra specie fuisse facile arbitrabere. 
n Pyrenaeis septentrionalibus exorta est planta, quae C. monspes- 
Sulano-palustre, Philippe et De Jouffroy, ab istis observata sub Bagnères 
de Luchon; cf. Bill. Arch. Fl. Fr. Allmgn., Févr. 1853., p. 219., Philippe 
Fl. Pyr. 1859. p. 521. Eam ad Urdos, et ad Vielle d'Aure legit Loret, 
quem conferas in suis Glanes, Bull. Soc. botq. Fr. T. 6. (1859.) p. 791.; 
ad Gèdre observavit quoque Bordère, teste Deville. Consimilis erit 
altera, quae (7 palustre monspessulanum Godr. Gr. Fr. 2. p. 213., 
Willk. Lang. 9. 5. ab eis in Valle d'Eynes; et montibus de 
Nuria ex Salvador a Costa denunciata, locis Pyrenaeorum Cata- 
aunicorum, 
Carduus paniculatus Vahl Symb. 1. p. 68. difficile fuit problema 
Botanicis; ef. DC. Pr. P. 6, p. 646. sub C. semidecurrenti DC. n. 12. 
Illum al F ormigal de Sallen, ubi a Vahl indicatur, ego frustra quaesivi: 
