138 
manorum botanieorum studio committimus. Eamdem Clusii plantar 
dedit J. Bauhinus, Hist. pl. 3. 1. 25. p. 46. f. 2., Chabr. Sciagr. p. 347. 
f. 1; mutilatam Moris. Hist. pl. Oxon. 3. S. 7. p. 149. n. 11. t. 29. f. ult. 
Picnomon Cassin. Legittimum esse genus negat Visiani, Cun- 
sider. Gen. Sp. p. 30., qui eum a Cirsio non divellendum censet; nec 
separarunt Host Austr., Naegeli, Meyer (C. A.) Sed nee Cnicus ab 
auctorum Carduo sejungendum contendit Visiani l.c. 
Quidam Picnomon Lobelii faciunt fidentes in Pienom. Cretae, Salo- 
nensi Galloprov., Pen. Lob. Advers. p. 373., Lob. Obs. p. 484. f. infer., 
Icon. 2. t. 14. f. 2.5 ego eum respuo, considerata plantae descriptione 
in Adversariis, in qua praeeipue dissonant radix exigua, flosculi lutei, 
et planta pusilla dieta. 
Picnomon canescens (Theophr.? Anguill.? Gesneri) Nob. ex Lamk. 
Fr., et Dict. 
Acarna Theophr. Hist. pl. l. 6. c. 3., et 4.? Anguill. Sempl. p. 146.? Gesn. Op. bot. ed. a Schmied, 
tab. aen. 7. f. 61. P. Acarna Cass, Dict. Sc. Nat. T. 40, (1826 .) p. 188., Koch p. 458., Moris Sard. 2. 
n. 699., DC. Pr. P. 6. p. 634., Willk, Lang. 2. n. 1674. Cirsiàm Acarna Moench Meth., Naeg. apud 
Koch Syn. ed. 2 996. n. 15., DC. Dub. p. 286. n. 13. Cnicus. Acarna L. Sp., Bert. 9. p. 11. n. 7. 
Cnic erbr.; Pycnocomon spinosum. St. Lager. Flor. Graec. Sibthorp. C. 9. p. 19. 
+ i 99. t. 53., Reichnb, Icon. C. 95, t. 820. Clus. Hisp. p. 449-50., 
et Rar. p . h. 2. 1. 5. p. 155. f. 1., Lob: Obs. p. Pempt. p. 729. 
f. 2, Dalech. Hist. pl. Lugd. 2. p. 1456. f. 1. Clus. invers. 
a 
rw 
486. f. 2., Icon. 2. t. 17. f. 1., Dod, Pempt. p 
© Flor. Aug. Sept. Fruct. Sept. Oct. Per region mediterr. cum 
Olea, solo calcareo, r4 um 
Legi in Navarr. prope Pamplona ad Villaba, die 16. Aug. 1844.: 
habui e Narbonne a Delort. Observavi ad Fiscal, in Sobrarbe, a la 
Conca de Tremp, ad Cardona; ad Süjean, à la Nouvelle, in Roussillon, 
aux Corbières. 
statura, in hae tribu, parvi; tum solitarii , tune aggregati, flosculis 
praediti roseis; eos purpurascentes ego non vidi, sed tales asserunt, 
quibus spondenda fides est. i 
iconem, et concinnam adumbrationem a Clusio depromsit Lobelius, 
qui eum Pena, eamdem, forte, pertraetavit speciem in Adversr. p. 313. 
LI 
: . 14. f£ . 
Lugd. 2. p. 1456. f. 2. Obstant flores lutei, pallentesve descripti: ast 
infieiari, ut non nisi ex attenta fl 
coloratos percipi possint: et spi : À 
: $4 her- 
cule, date mihi potiorem inte pinae quidem in Acarna luteseunt. Me 
