141 
vavi ad le Port de la Tola, ad Seix, Oust, prope /a Cour, ad Montjoy, 
ete. Indieatum ad Pamplona a Willkomm, ibidem ego non vidi. Vivit 
in agro Tolosano (Galliae) ex Noulet, forte superiore parte Vallis 
Garumnae interdum descendens. 
Caulis faretus, vel semifarctus, e laxa in illo medulla: spinae valde 
copiosae, ast molles; totus caulis, et rami alati, extrema peduneulorum 
parte vix excepta. Flores generatim rosei, aliquando carnei observantur. 
Ad St. Girons, vel circa, occurrit frequentius sub ea forma, quae 
salutatur nomine C. acuminati Gaud. vel C. alpestris Schleich., in qua 
pedunculi elongati, nudique eonspciuntur. 
Dubia mihi fuit La-Peyrousei citata planta. Contendunt Clos cum 
Loret eam referre ad C. crispo-nutantem Gren., Kirschl., sive C. erispum g 
litigiosum Godr. Gr. Fr. 2. p. 230. La-Peyrouse eum indicat ad Saleix, 
et ad St. Béat, ubi ego stirpem illam frustra quaesivi; sed neque, 
per totum Pyrenaeorum tractum, C. crispus mihi obvius fuit. Fuerunt 
qui C. acanthoidem, et crispum Auctor. ab eodem typo ortum duxisse 
existimarent, Sic auctores Flor, Morée p. 241. n. 1126., Pélop. p. 56. 
n. 1381., Hook. Br. Fl. ed. 5. (1842.) p. 181. n. 2., ed. 8. eum Arn. 
p. 256., DC. Dub. p. 283. n. 7. (dubitative); Babingt. Man. Br. Dot. 
ed. 5. p. 190. n. 2. Cosson et Germ. Flor. Paris. 2. (1845.) p. 381. 
n. 2. eum C. nutante eonjunxerunt, singulari prorsus sententia, ejus 
varietatem considerantes, mox subjungentes videri eis ibridam e C. nu- 
tante, et crispo. Linnaeus etiam in Amoen. Acad. T. 3. p. 50. C. acan- 
thoidem hybridam plantam declaravit patre C. nutante, matre C. crispo, 
quae derivatio nuperrime laudata quoque est a Carion Saom. Loir. 
P. Ol, Godr. cum Gr. Fr. 2. p. 281. Nos eam irridimus. Specimina 
quae legi ad Camprodon, et ad St. Girons C. crispum proximum certe 
non habebant; et judicium a citatis auctoribus datum. relatum ad stirpem 
eum nostra identica, nec comprehendimus, nec admittimus, laudamusque 
"répin. C. nigrescentem Vill. ad C. acanthoidem L., et Jacquin retulit 
Noulet , Fl. bass. sous Pyr. p. 353. n. 3.; fecerit, aut ex Herbario 
Chaix, vel quaeunque alia anctoritate fretus, hoc certum est, agi de 
T an valde inter se differentibus: cf. ad rem Timbal quoque in 
veurs. Gar, Nogr. (1872.?) p. 93. 
Ünopyxus pyrenaeus (Burseri) Nob. 
oPure. Herbr. ex Mart, Linn. Carduus carlinoides Gonan Ill. p. 62. n. 1., DC. Pr. P. 6. 
ni b. p. 288. n. 4, Willk. Lang. ?. n, 1706. C. carlin. La-Peyr. Herb. ; C. hispa- 
cus Bory, non Lagasc., neque Lamk., ex Boiss. in DC, Mant. Compos. p. 304.; C. paniculatus Dule. 
s dJeon, G.. 95. 4.875. f..1. 
- 63, 91? Flor. Jun. Aug. Fruet. Aug. Sept. In editior. Pyr. medior., 
oriental., eum fluminum glareis quidquam descendens. 
no in Pyr. or. Valle d’ Eynes, diebus 23. Jul. 1836., et 24. Aug. 
H ` 3 » » 4e 
T. Habui ex Za. Houle du Marboré ab egregio De Girard. Vidi in 
, Card. tomentos, pyren. florib. purpur. glomerat. Ray Syll. Stirp- 200. 
pio, fide Horti sicci celebris viri, ex Vahl Symb. 1. p. 6T.; ast ego 
ay Syll. stirp, europ. ed. 1694. non invenio. Haec phrasis repe- 
