143 
Onopyxus medius (Gouani) Nob. 
Gouan Ill. p. 62. n. 3 Carduus medius Gouan, Godr. Gr. Fr.2. p. 236., Willk, Lang. 2, n. 1712, 
C. spinulosus Bert. Am. Ital, et Fl. Ital. 8. p. 620. n. 4. C. med,, et C. Argemone Pourr. DC. Pr. 
P.:6. 627. ns. 37, 38., DC. Dub, p. 284 ns. 12, 13., Loisl. Gall. ed. 2. T. 9. p.210. ns. 60, 7. C. dS 
floratus g cirsioides DC. Pr. P. 6. p. 628. n. 40. Card. defl yr. Herb.; et C. medius 
Gouán, La-Peyr. in Herbr. Marchant, ex Timb. et Lor, ; C. Argemone Pourr. Herbr. ex .DC,, Nob. 
Sched. er. n. 84.: C. petrophilus Timb. C. nutans LaPeyr. Herbr. partim, et Cnicus Gouani Willd.. 
La Peyr. Herb., inque Herb, March.; Cn. Argemone La-Peyr. Herb. ; Card. medius, et C. defloratus 
Zetterst. C. carlinaefolius Visian, Dalmat.? C. n. 790. Asso Syn. Arag. C. defl., et C. inclinatus Dulac 
Gouan l.c. t. 24., Reichnb. Icon. C. 25. t. 871. 
oratus La-Peyr 
9, Flor. Jun. Aug. Fruet. Aug. Sept. In montan., editisque. 
Legi in Pyr. septr. med. Valle du Lys, die 14. Jul. 1838.; in 
Pyr. aurig. Av inter et Merens, die 81. Jul. 1840.; ibidemve in Valle 
d'Orlu, ld. le bas de Souliede, die 20. Aug. 1840. ad le Port de Pail- 
lères, die 29. Jul. 1840.: in Pyr. Cantabr. ad scatebras fluminis la 
Nive, die 1. Jul. 1841. Habui e Costabona Pyr. or. a Massot; a Deville 
ex Oneide, ex Heche prope Arrens, ex Clarabide, et ex le Pic de Gabizos. 
Observavi ad Azpeitia, sub m.* Izarris; ad Esquierry, au Pic de Gard 
in m.* Cagire, ad Ustou, in m.* Llaurenti. 
Perperam in brevitate aut longitudine pedunculorum, in involu- 
crorum indumento arachnoideo adstante aut deficiente, sive in ipsius 
foliolis ferme glabris, acutis, aut vix talibus, differentias speeifieas in- 
quisiverant DC. eum Duby l.c., ut sejungerent plantas, quae sunt 
ejusdem speciei lusus. Addidit mox DC. in Pr., pubescentiam, aut 
glabritiem nervorum in foliis, involuerorumque formam, et directionem 
diversam, quae notae in utraque varietate inconstantes sunt, aut eum 
aetate plantae fluxae. Ast quod attinet, praesertim, ad involuerorum 
squamas, eas semper acutas ego quidem observavi, et quoad foliorum 
nervos, eos prorsus glabros occurrere vix crederem, Caeterum diffe- 
rentia si quae aliqua, de involucrorum foliolis, quoad formam, indi- 
&itata a DC. in Pr., ea potius verborum, quam rei est, scilicet arte 
composita, et ita ut, certo certius, vim nullam habeat. Quod autem 
ad ipsarum squamarum directionem attinet, credo squamas adpressas 
dari in utraque varietate, junioribus tantum calathis. Nec meliore 
omine distinguebat Loiseleur C. Argemonem Pourr. a C. medio Gouani, 
caule sub-unifloro, qui saepissime pluriflorus in illa varietate occurrit, 
peduneulis subnudis, qui tomentosi constanter sunt; nam credere nequeo 
Ipsum eos nudos e foliorum defectu dixisse, quia tune pedunculi non 
amplius dicendi essent si foliati. Recte hujuscemodi lusus eeu inanes 
consideravit Deville, ut percepi e scheda autographa reperta cum spe- 
ammibus ex le Pic de Qabizos. Et Loiseleur in illo C. Argemone invo- 
luera arachnoideo-tomentosa dictitabat, de qua mota jam supra dixi. 
enique C. Argemone Pourr. a C. medio caeco tactu separatus fuit, 
fulcitus characteribus nullius vis et momenti, quomodo ego compertum 
aoul quum utramque formam, vel varietatem opportunis locis attente 
erao duae ad stirpium unionem certissime adducunt, ut res ultra 
En nequeat; judicii certitudo patuit specie per totum Pyrenaeorum 
