149 
? ©)? Flor. Jun, Jul. Fruet. Jul. Aug. In Pyr. orient, humilior. 
calidior. rarus. 
Habui ex Cerbera, cum Hispania finitima, a Penchinat. Inter 
Bagnouls sur mer et Cerbera vidi non bene evolutum, medio Jun. 1831. 
Quidnam loci tutius pro figura Egenolphiana Herbr, imag. P. 2. 
crt. 16. vers. f. 2. quam hoc statueretur? Attamen ego non ausus 
sum firmare. 
Leucographis Plinii, Nat. h. 1. .27. c. 11., vel 78., nomine tantum 
ei notus, non ego cum Anguillara pro Solidagine Virga aurea, nec cum 
Dalechampio pro Silybo Mariano, sive Mariacantha maculosa N . neque 
eum Sprengel pro Tyrimno leucographo, haud magis cum Fée (in Plin. 
edit, Panck. T. 13. p. 485.) pro Cerinthe majore susceiperem. Leucanthos 
vero, Theophr. hist. pl. 1. 6. e. 3., vel 4., Dioscor. l. 3. c. 19., Plin. 
Nat. h. l. 21. c. 16., vel 56., adducitur a Desfontaines, in Plin. ed. 
Lemair. T. T. p. 73., et p. 427., ut a Fée, in Plin. ed. Panck. T. 13. 
p. 499., duce Spreng. Hist. r. hrbr. p. 100., p. 185. reete ad Tyrimnum 
leucographum, qua ratione plane ignoramus, Non suffieit nobis Diosco- 
ridem dixisse radicem Cyperi, et folia albescentia, et palam esse agi 
de Carduacea specie, ut ratione rem conjectemus: videmus Sprengel 
(Comm. in Dioser. 2. p. 501.) ad Cirsium tuberosum evolavisse, nil 
curans illius absentiam, ni fallimur, per totam Graeciam. Sane prae- 
tereundae plantae densissimis obductae tenebris. 
Galactites Moench. Generis est masculini ex St. Lager. 
Galactites tomentosus (Matthioli) Moench. Meth. 
Matth. Comm. in Dioser. ed. Valgr. 1554. p. 320.? una e Spinis albis, Cassin. Dict, Sc. Nat. 
T. 48. (1820.) p. 35., Bert. 9. P. 49i., Moris Sard. 2. n. 697., DC. Pr. 6. p. 616., DC. Dub. p. 289., 
Willk. Lang. 2. n. 1721. Centaurea Galactites L. La-Peyr. Herbr ; Carduus Galactites J. Bauh. Hist. 
l., Bory Chaub. Morée n. 1134. ; Cirsium Galactites Hill hrt. Kew. Flor. Graec. Sibthorp. C. 10. 
P. 13. t. . Ic. Descr. T. 3. p. 16. n. 253. t. 231., DC. Obs. pl. Compos. Mém. 2. p. 40. 
t9. inque Ann. Mus. Hist. Nat. Par. T. 16. p. 196. t. 9., Reichnb. Teon. C. 35. 819. f. 1, 9. Matth. 
D. 09994 Gamer. Epit. p. 434., J. Bauh. Hist. pl. 3. 1. 25. p. 54. f. 1., Dalech. Hist. pl. Lugd. 2. p. 
1403, fig.a et P. 1465. fig.a alter. 
€9) Flor. ZEstat. Fruct. in Autumn, Per region. mediterr. locis 
ealidioribus; in Pyr. Cantabr. merid. ad Azcoitia, ut et in Pyr. sept. med. 
aurigerisve, ad Toulouse, ad Pamiers, ad St. Girons, etc. ; : 
Legi in Pyr. or., Roussillon, ad St. Jean pla de cors, die 23. Maj. 
T 
udit aliquando floribus albis. 
Gal. mutabilis Dur. cum Bory, Explor. Scient. Algert 52. diceretur 
haec cadem planta; et G. Duriaei Spach, Ibid. t. 53. (cf. et Willk. 
ng. 2. n. 1722), videtur mihi vel cum Onopyæxi specie. aut eum | 
Mariacantha maculosa hybrida progenies, quod meum judicium, Parisiis 
n Bibliotheca Delessert (Sept. 1862.) , eum Laségue communicavi. 
e deseriptao sunt hae plantae in Duchrtr. Rev. botg. 1. ps. 362-3. 
8 9. 
Mariacantha Nob. Silybum (non Dioscor. Lobel., Vaill. 
Silybum (Dioscor) I, 4. c. 156., Plin. Nat. h. 1. 22. c. 22., vel 42., 
e 0B. e. », Vel 25. reapse alienum videtar, quidquid praedicaverint 
à Cordo, et Lobelio ad Sprengel scriptores quidam. Arbitrabantur 
