158 
separat Willk. l.c. n. 1567. Acquiescere nequeo Boisserianae sententiae 
de habenda varietate foliis glabris C. incanae Desf. s.c. pro altero 
nostrae speciei synonymo. 
Centaurea collina (Gesneri) L. Sp. 
Spina citrina vel lutea Gesn. Hrt, Germ. crt. 282, b. Bert. 9. p. 457. n. 30. (excl. Clus. 1..); DG 
Pr. P. 6. p. 588. n. 126., etc b. p.291. L 
Herbr.; Setachna collina Dulc. Flor. Graec. Sibthrp. C. 10. p. 10. t. 914., Reichnb. Icon. C. 25. t. 700. 
f. 2. Gesn. Op. bot. ed. a Schmied, tab. lign. 5. f. 43.? Pen. Lob. Advrsr. p. 234., Lob. Ic. t. 542, f. 1. 
9| Flor. Jun. Aug. Fruct. Aug. Sept. In Pyr. Atax., or., cum Olea. 
Legi in Pyr. Catal. sub Sarrià, die 28. Jun. 1860.; habui ex War- 
bonne a Delort; ex Pyr. orient. Conflent? de Herbr. Coder, ab ejus 
filio. Observavi ad Limoux, ad Villeneuve mont. Corbariensium , ad 
Bañolas, Curneillà, Bascarà, inter Muya et Vich ld. Colle suspina. 
ariae se praebent involuerorum spinae, quae tum rigidae erectae 
foliola longitudine adaequantes, tune molliores, breviores, aut longiores 
factae; caeterum cf. Lindl. l.c. Ast involucra male definita fuerunt a 
Jacea montan. Narbonn. Lobel. Obs. p. 293. f. 1., in insequente 
pagina concinne descripta, Lob. Jeon. t, 543. f. 1., Dalech. Hist. pl. 
Lugd. 2. p. 1193. f. 1., J. Bauh. Hist. pl. 3. 1. 25. f. 1. (quae evenit 
Jac. mont. incan. odor, G. Bauh. Pin. p. 272. n. 6., eui iste non iden- 
ticam, sed similem traxit Jac. moschat. Tabern. Krtb. p. 436. f. 2., Ic. 
t. 154. f. 2.) a nullo auctore adhibita, mihique semper dubia, pro hae 
specie non repugnat, ni forent flores, a Lobelio dicti, revera impariter, 
Jaceae, aut Cirsii, lc. p. 294. lin. 4. Eamdem plantam Magnol devi- 
nare nescivit, Bot. Monsp. p. 137. Incautus fui, dum, Schedis meis 
criticis (1842.) n. 85,, huc retuli Centaurium majus luteum Cornut. 
Canad. pl. h. p. 69-71., quod melius inspectum ad C. alpinam confir- 
mare cogor. Dicit Ait. Hrt. Kew. ed. 2. V. 5. 15. n. 5., speciem 
ab anno 1840. in Anglia cultam et ipse Cornuti locum citat. Iste plantam 
ex Anglia se accepisse declarat, et opus suum anno 1635 imprimendum 
dedit, Antiquior ergo apparet C. alpinae notitia, atque cultura penes 
Anglos, quod neque in Don. Hrt. Cantabr. ed. 13. (1845. p. Db.) ani- 
madversum fuit. Radix contusa praebet praestantissimum remedium 
ad haemorrhagias sistendas, celeberrimum apud Lusitanos, fide Link, 
Hoffm. Fl. Port. 9. p. 229. Obs. | 
leucophaea (Gesneri? J. Bauh.? Magn.? Sauvag.) Jordan. 
Bode a radii ec Schm. t. liga. 5. f. 42. J, J, L.1 Magnol? Sauvages l. intr. declar, J. Bauhin.? 
LAU NUM TINI Étui. Coberes duri Obe pioco, os Lang I M aR 
IET EE E EE. Due de 1e 1.56. mihi vanas ee Pene 
9 ur dh Aug. Fruct. sera /Estate. In Pyr. Atax., orient. ad 
7 H 
Ps a m Narbonne. die 11. Jun. 1839.; habui ex m.e Cumieil, Pyr- 
itous mo s be Prades a Timbal; in eodem monte, quem Camill seripstt, 
ad Ol nus Canigou ad basim observavit Martrins; ego ibidem proxime 
mis vidi, mque montibus Corbariensil adhue magis diffusam. 
