159 
vix eam recognosco, ni fuerit in p. 136. ultima Jacea , quae illa est 
quae citatur a Gouan, Fl. Monsp. p. 375. n. 9. Confugimus ad Sau- 
vages, cujus nostrae plantae respondere C. calicibus ciliatis, foliis fili- 
formibus bipinnatis, caule folioso, ramoso, Monsp. p. 264. confidimus, 
ex quo Linnaeus, Sp. pl. ed. 2. p. 1239. n. 15. eam ad suam C. pani- 
culatam citavit. Minore haesitatione Gesneri auctoritatem innuo. 
Habemus Centauri majoris speciem tenuifoliam J. Bauh. Hist. pl 3. 
l. 25. p. 31., cujus figura, et descriptio (relictis de synonymis obser- 
vationibus) seeundum Chabr. Sciagr. p. 345. f. 6., ad nostram speciem 
accedere videntur. Dicit insuper J. DBauhinus stirpem ad Monspelium 
per totam aestatem conspiciendam, quod apprime cum nostra planta 
quadrat. Sed dicit quoque eam ad Basileam abundare, ubi C. leucophaeam 
reperiri vix credimus. Jacea alba Dalech. Hist. pl. Lugd. 2. p. 1192. 
admodum dubia est. 
Parlatore, in Herbr. Ital. centr., C. leucophaeam Jord. eamdem esse 
speciem putavit cum C. Biebersteinii DC. Pr. P. 6. p. 583. n. 96., 
indeque cum C. paniculata M. a Bieb. Taur. Cauc. n. 1805.; sed haee 
annua, vel biennis, ealathis globosis, foliolis involuerorum longe ciliatis, 
eiliisque argenteis, a nostra specie fugit, cui appropinquat C. panicu- 
lata Jacq. A. 4. p. 10. t. 320. Et Gmelini figurae (Sibir. 2. t. 44.) 
a Ledeb. Ross. 2. p. 701. citatae specierum diversitatem confirmant. 
Centaurea paniculata (Gesneri) Nuperior. 
C. collin, maj. fol. dissects. circa Basil. Gesner Hrt. Germ. crt. 22., Cent. lin. 5. Koch p. 474 
D. 17., Bert. 9. p.-441. n. 13. a (excl. ; .pr 
p : 
xcl. J. Bauh. prolat.); Gaud. 5. n. 2037. (expurg. syn. et prol.); Noul, 
Fl. bass. sous Pyr. p. 364. n. 6. (excl. L. psi ror Fr. 2, p. 256. c. ocrolopha Costa? Willk. 
Lang. 2. n. 1598.? C. rhenana Hor.? Jord. Obs. pl. nouv, cr. Fr. Fragm. 5. p. 65. t. 4. f. G., Dietr. 
Fl. Bor. v. 8. n. 550., DC. Mém. Compos. t. 1. f. 7. achen., Reichnb. Icon. C. 25. p. 32-3. t. 780. 
ue panic., Reut.. vales.), forte cum t. 782. f. 2. (polyceph.) Gesn. Op. bot. ed. 
p. 87. descr. Zannich. Vnz. 
a Et eg : y E 6 f infers.?. Donat. S l 86. fie 
P. 145. t. 8., Miri. Hint. pi. Oxon 9 9.7. p. H0 n. 15. 19 f n. 15. 
** Flor. Jul. Aug. Fruct. Aug. Sept. In Pyr. septr. med., saltem 
facilius obvia. 
Legi supra Toulouse ad Portet, die 19. Oct. 1852. 
Num C. polycephala Jord. l.c. p. 67. t. 4. f. H., sistat, necne, 
speciem ab hac distinctam, decidere non auderem; nec mihi sat constat, 
num revera vivatsad le Vernet Pyr. or., Conflent, ut asseruit Huet, 
Pl. now, Pyr. (1853.) p. 8. Reapse ibidem proxime C. leucophaea, 
aec paniculata reperitur. Cum modo citata Jordan figura conjungit 
lllkomm, Le. n. 1597., Reichnb. Icon. C. 25. t. 182. f. 2., quae 
Poljcephalam gerit, nobis. quoque non alienam a planta Pyr. septr med. 
Centaurea corymbosa Pourret! " 
Pur. Chl. Narb. n. 288., in Mém. Acad, R. Toul. T. 3. (1788.) p. 310., Nob. Sch. cr. n. 86. 
ES "bue p. 9:3. La-Peyr. Herb. Jord. Obs. pl. nouv. cr. Fr. fragm. 5. p. 59. t. 4. r6, 
cin 3, t. 788. f. 1 
Jul 9, fere h, nec C) tantum, ut vult Godron. Flor. Jun. Jul. Fruet. 
iow In Pyr. Atax. m.* la Clape. : wur 
"mus post Pourret, stirpem a Gallis ferme oblitam, ego detexi, 
et legi auz environs de l'Hermitage de notre Dame du bon secours, les 
: "ris, die 4. Jun. 1839., ad rupes caleareas: et iterum die 17. & 
tite Delort, eum quo de invento meo communieaveram. Sed invidi 
et infidi Galli; cf. Timb. Reliq. Pourr. p. 111. 
