161 
Mp S45. ciim p. Sis. desce. fno Rar M iT E I a s yg UP. Po IM Ar jones 
t. 541. f. 1., J. Bauh. Hist. pl. 3. 1. 95. p. 98. 
9, Flor. Jul. Aug. Fruct. Aug. Sept. Per region. oceanic. potius, 
solum praediligens siliceum. 
Legi in Pyr. septr. med. m.* Esquierry, die 31. Aug. 1838.: prope 
Ax Pyr. aurig., valle de Savignac, ad la Promenade de DBonascre, die 
20. Aug. 1840. Habeo a Deville ex Escues , Cap-vern , et Gavarnie, 
Habui quoque a Timbal ex Valle d'Astos, d'Oo, supra Bagnères de 
Luchqn, nomine C. fulvae Huet. Vidi hic et illie per Cantabriam; au 
Port de Vielle; in valle de Camprodon; ad Mongarry, rariorem in Py- 
renaeis orientalibus. 
Frequens in Pyr. med., occident. ad nemuseula, sepes, margines, 
et prata. Dum loca aprica inhabitat, neque cum magno vegetabilium 
consortio, tunc humilior, ramosior, ramisque patentibus insignita. In 
locis umbrosis valde sese extollit, neque ramos, nisi paucissimos, emittit, 
Tota planta seabrida, et viroris potius obscuri est. 
Num C. fulva Huet, Pl. nouv. Pyr. 1853. p. 5., loco ab eo in- 
dicato Bagnères de Luchon, ad hanc, vel ad sequentem speciem ad- 
ducenda fuerit, attentius revisendum erit. Specimen sub tali nomine 
a Timbal acceptum fidentius ad hane C. nigram. adduxi. 
Item C. carpetana Boiss., Reut., quae Pyr. septr. quoque indigena 
praedicatur a Lange cum Willk, Pr. n. 1621., hujusmet, forte, speciei 
lusus est. Lange, Pug. pl. Hisp. 2. p. 134., se stirpem supra l'Ospice 
de Luchon legisse dicit. 
Nimium incertus est locus Scab. vulg. prat. Trag. St. b. p. 243. 
n. f£, sin fig., ad C. Jaceam relatus a G. Bauh. Pin. h zu wr 
„Centaurea nigrescens (Schwenckf.?) Willd. eerte e specimine a Cha- 
misso in Anglia lecto: cf. Linnaea 6. 
Jac. mont., vill ite Schwenckf, Siles. (1001.) p. 111.? Willd. Sp. pl. Syng. p. 9988, p. 28., 
Bert. 9, p. 432. tirer ^e pd 00. 6. 4. [excl dial Berl. ; Gaud. 5. n, 2033. (excl. desde ipae kd A 
i P. 6. p. 5 39. 
: p. 469. n. 4. (excl. cum Bert. a) 
Griseb, Spicil. Rum, Bith. p. 233. n. 113. C. nigra Quorund., DC. Pr. n. 99., Moris 
Sard. 9. G C. nigra g Willk. Lang. 2. n. 1620.?, forte et C. nemoralis Jord., W 
Lang. lbid, n 1623.! Jacea nigra Moench, Cass. Dict. Sc. Nat. t. 24 (1822.) La-Peyr. Herbr., 
xillaris La-Pevr. Herb. , noad specimen; C. nemoralis Jord.? 
lc. Engl: Bot. v. 4. T 278., Flor. Dan. t. 996., Reichnb. 
963. : 
293 f i 
t cL f FS. AS D 36: : ; 
1,24, Lae tres, vochin, . Enum. sti L4. . t. 906. f.2., 4. s 
p A. en d 8.3 S. 7. p. 139. t. 28. f. 8. n. £., Petiv. Hrbr. 
E i BUS 3 ?7. f. infe. Moris. Hit. ipe 
J Flor. Jul. Sept, Fruet. Aug. Oct: ; 
Legi in Pyr. sept. med. ad Casarillas prope pm die 26. Aug. 
1838; in m.*' Pech David ad Toulouse, die 19. Oct. 1853.; ad Pamiers 
Pyr., auriger, die 10. Aug. 1851. Habui a Deville ex Nestier. i 
Abu e variabilis planta statura, ramositate, foliis plus minus in- 
tegris, latioribus, aut angustioribus, calathorum magnitudine, involueris 
um Ad pressis, interdum laxis, floseulorum longitudine, vel proportione, 
et colore: unde exorierunt, apud scriptores inconsideratos, falsae species 
Pres, quae nugae, ne dicam fastidia Botanicorum evenerunt. 
Pappum nullum dicunt Gaudin, Koch, Bertoloni, Reichenb., Ledebour, 
Ambrosi, Schmitz, Regel, ete.; sub-nullum, aut brevissimum eum aliis 
dicere praestabit, nam illius vestigia adsunt recognita ab ipso irem 
l. Tir. austr, 2. p. 022. in nota 1. Achenia sunt pilosula, vel puberula! 
