168 
C. imicroptilon Godr. RF Fr. 2. p. 242., Gren. Galia, Centaur, 
(Opusc. 24. Dec. 1849.) p. 6.. indicata ad St. Jean Pied d Port; ad 
nemus Larramet a Timb., Jib. (lecta ut mihi videtur ad Capvern a 
Deville), reapse mihi quidem varietas hujus C. nigrescentis videtur; 
et hoe asseritur a Contej. Not. pl. Monto. (1864.) p. 10.; a Kirschl. 
Vog. Rhen. (1810) p. 326.; cf. illius figuram apud Reichnb. l.c. p. 15. 
t. 158. f. 1.5 quamvis involucra fing at integra , recurva, minimeque 
ciliata, ita ut aliena videatur. Suspicatur Lange (Fl. Dan. fasc. 46.) 
ipsam in C. decipientem Thuill. cadere, quam inter C. nigrescentem, et 
laceam stirpem intermediam judicat. Revera C. decipiens "Thuill.: inter 
formas C. nigrescentis censetur. C. micr es Crepino est potissimum 
una e formis C. Iaceae; eum ef. Fl. Belg. (1866.) ps. 210-11.; forte 
Reichnb. figurae fisus, C. zem Godr. Gren., Fr. 2. p. 24 4l. ex 
Griseb. et Schenk Jt. alp, 1851. n. 63., non ad Willdenowi Vern 
sed ad C. pratensem Thuill. iic quae ex DC. Tr., et Koch in 
C, fübdans descendit; mihi vero potius C. nigrescentis var. iit qua 
ego, non cum aliis ad C. amaram, adduco etiam C. ser otinam Boreau, 
Fl. centr. Fr. ed. 2. T. 9. p. 293., quam Kirschleg. Alsat. p. 448. 
n. 2. (non ita FL Vog. Rhen.) C. amarae vellet, ut fecerant plantam 
Lorey, Dur. Fl. Cót. d'Or. p. 528. n. 1. C. nigrescentem Willk. Lang. 
2. n. 1625., eis dubiam, et indigestam, ceu non enumeratam considero, 
C. nemoralem Jordan., Willkomm, ad nostram speciem reducendam 
esse ratus sum ; sed linecitávi Videns Willkomm achenia glaberrima 
declarantem; re altius petita Jordan adivi, Pugill. 1852. p. 104., 
reperiique achenia hispidula descripta, quod me tranquillavit: cf. etiam 
TA Jur. p. 447., qui achenia pubescentia in Jordaniana stirpe describit. 
eC nigrescente cf. C. nigram Balb. Cat. hrt. Taur. 1813. p. 24., 
Dillen in Ray Syn. ed. 3. p. 199. De ambabus hisce speciebus Villar, 
, Nestl. Prec, Voy. botq. Helv. Ital. super. 1812. p. 29.; Lachenal, 
I ad Hall. V. 4. p. 291. 280, Pérard, Bull. Soc. botq. Fr. T. 11. 
(1870) p. 114. 
Vix Visiani, Dalmat. 2. p. 32. n. 569. 4, qui Centaureas Iaceam, amaram, 
pratensem Thuill., et EMEN Willd. ceu unius typi v varietates con- 
sideravit, tam late ut de sua C. Iacea is Spenn. Friburg 2. p. 503-5. 
5 9. olim ied Bias TL centr. Fr. n. T70., non Coss, Germ. Fl. 
Par. 9. p. 392. 
Centaurea Debeauxii! Godr, Gr. 
Godr. Gre p. 943 To Gren. Gal. Centaur. (opusc. 2 g. 
sc. 94. Dec. 1849. 7., Willk. Lang 
n. 1624. C, nigra an Des Moul. Cat. Dord., ipso fate, Suppl. Reichnb. Jut . C. 95. t. 799. pS 
9, Flor. Aug. Sept. Fruct, Sept. Oct. In Pyrenaeis occidentalibus, 
et Aragonensibus, 
gi ad el Fossao, vallis de la Fueva, prope San Victori die 
pe San Victorian 
1; Sept. 1860. Ad Ibos, Pau, Bayonne, Biaritz, San Sebastiano, Bilbao 
percepit Lang. Pug. pl. Hisp. 2. p. 184. In bxulleeone Deville non reperii. 
Centaurea Jacea (Pseudo Apuleji? Egenolph.) L. Sp. 
Cod. Paris. et Lenorm. fol. 45 o. 
g S n 5. recte, dubitat. spe! n Herbr. vw p. 5. f. exte 
nis ot cum Du Bert, 9. p. 464. n. 36.. Hook. Br. Pi. "3. n. i. DC. Pr, P. 0. p. ST 
Pr. 
ub. 24. 
à 2. n. 1626. ace t à 8. Vicio s: e T. 
ipia Le. B Peyr. iier rbr; C. nigrescens E ex wr) zea, prat fer. is Css Digt j C. de- 
TP nat., ex Griseb, Sch. It. Hung. n. 252.; C. ramosa, et C. PN et 
