112 
Perperam Duby eum DC., repetere caulem in ea glabrum, quia eaulis 
pollet pubescentia illa arachnoidea, quae plures Carlineae etiam mmduuntur; 
item dicendum est de involuerorum foliolis, quae dorso praesertim, 
illorumve parte viridi, pari teguntur tomento. Multa habitus affinitas 
cum Carlina, quo, ictu oculi, generum proximitas conjieitur. 
uie speciei cum laude (bonam appellans) retulit Dufour (et adhue 
Willkomm) Carlinam minimam caulodem hispanicam Barrel. Icon. t. 592., 
quam Cavanilles, Le. p. 41. Obs. diversam sistere speciem existimavit: 
ef. Dufour Bouq. botq. It. Melip., et Moxent. (Hispaniae) apud Bory 
De St. Vinc., Drap., Vans Mons, Annal. générl. Sc. Physiques, ( Bruxell. 
1820) p. 298. n. 17. Reapse Barrelieri figura cum mea planta sat 
congrua est; sed repugnant notae a Jussieu adjunetae, Obs. p. 102. 
n. 1127., ea praesertim, qua /losculi lutei declarantur. 
Quidam opinati sunt, Linnaeum duas distinctas pecies confudisse 
sub suis varietatibus a, et b Sp. pl. p. 1162. Et. DC. Pr. duas refert 
species, A. humilem, quam ad Narbonne indicat (ubi eam legi), quamvis 
non appareat ipsum illam viventem nee mortuam ex agro Narbonensi 
vidisse: alteram quam radiifloram vocat, Pr. P. 6. p. 551. n. 9., cui 
patriam faeit Narbonam?, sumendo a Cassini, qui eam Spadactidem 
radicifloram e Narbona acceptam feeit, Dict. Sc. Nat. T. 50. (1851.) 
. 53. Profecto, aut agitur de planta Galliae exotica, aut de aliqua 
Crocodilinae humilis monstrositate, vel eum alia Cynarea hybrida planta; 
nam dari speciem hujuscemodi, a nostra, et ab Hispanica probe di- 
stinetam, in agro Narbonensi a me late explorato, ego credere nequeo. 
Decantatam a Cassini, et a DC. stirpem, non admiserunt Godron cum 
Gren. Fr. l.c., sed neque eam repudiarunt p. 284., veluti si illam ne 
minime quidem animadverterint. 
Carlina Lobel., Tournef. 
SECTIO 1.* HERACANTHA DC. 
Carlina pyrenaea Saint Amans! Bouquet Pyr. (1188-9.) p. 241. n. 188. 
C. Cynara Pourr. Herb. Matrit., et Hrb. Paris., DC. Dub. p. 293. n, 9. C. acanthifolia b DC. P 
. 6. p. 945. n. 1. C. acanth. Willk. Lang. 2. n. 1931. C. Cyn. La-Peyr, Herbr., C. acanthoides Gren- 
Souvn.; C. onopordifolia Bess. (1831.); Ghromatolepis magna Dulc. Reichnb. Icon. C. 25. t. 710. f. ? 
(e specie pyren.). 
9| Flor. Aug. Sept. Fruct. Sept. Oct. In editis, apricis. 
Legi in Pyr. auriger. inter Caussun , et Savenac, ad Perles, die 
28. Aug. 1840. Habeo a Deville ex le Port de Plan, ubi ipse eam 
copiosam vidi. Abundat circa Gavarnie, al Formigal de Sallen, a la 
Peña blanca supra Venasques, reperienda in Monseny etiam, praecipue 
ad San Ilari, etc. ; 
Variant folia plus minus tomentosa, superne, praecipue, frequentius 
glabreseunt; dantur individua juniora, non adhuc fertilia, foliis undique 
tomentosis. 
F oliolis involueri intimis non sulphureis, sed rubescentibus vidi 
supra Paglietta Pyr. septr. medior., solo ferruginoso, quo loco, C. opi- 
cinalis etiam eumdem lusum offerebat. x 
; aac specie, ut et in C. officinali, sub vespere, aut accedente 
imbre, claudi flores ab involucris observavi, itemve primo mane flores 
clausos deprehendi. Ergo quum involuerorum foliola hy groscopica pro- 
