115 
Praetuli Dodonaei nomen primum, quamvis graviter iste peccaverit 
speciem mox in Pemptadibus duplicans, et valde alieno nomine eam 
designans. Sed illud nomen est aptum potiusque. 
SECTIO 2.* MITINA A»paxs. 
Carlina lanata (Column.) L. Sp. 
Column. Ecphr. p. 29., et p. 27. f. 2. Koch p. 464. n. 4., Bert. 9, p. 52. n. 3., Moris Sard. 2. 
n. 679., DC. Pr. P. 6. p. 546. n. 6., DC. Dub. p. 293. n. 4., Willk. Lang. 2. n. 1534. Chromatolepis 
lanata Dulc. Flor. Graec. Sibthrp. C. 9. p. 26. t. 836. dubia, Hacq. pl. alp. Carn. p. 16. t, 4. f. 3. pl 
monoceph.. Sant. Viagg. 2. T. 2. p. 312. t. 7., Reichnb. Icon. C. 25. t. 743. f. 1., Garid, Aix p. 86 
: ee : 
t. 21. Barrel. Icon. t. 483., var. prolif. 
©) Flor. Jul. Aug. Fruct. Aug. Sept. Per regiones mediterraneas, 
eum Olea, potius in calcareo solo 
Legi in Pyr. Navarr. ad Otaiza prope Pamplona, die 19. Jul. 1844.; 
in Pyr. Catal. sub Figueras 1.d. Stagn pudol ad Siurana, die 13. Aug. 
1860. Vidi copiosam ad la Escala. 
Tomentum arachnoideum interdum in foliis secedens patefacit eorum 
nervos validos. Planta junior, non adhue florida, colorem ostendit 
sub-eaeruleum , ut in Carduncellis generatim observamus; caeterum 
planta glabreseit, neque adeo copiosum est caulis tomentum, ut spe- 
cifieum lanatae nomen botanici omnes comprobent. Quanto praestantius 
fuisset illud purpurascentis!, de stirpe, quae denique caulem ferme 
glabrum interdum ostendit, sed colorem illum involucrorum interiorum 
radiantium. minime mutat. 
collectionibus dimittunt. Unde fit, ut genus elegantissimum apud eos 
diosum, horridumque eveniat. TM 
ujus speciei iconem puleram possideo, ære incisam, ast ut puto, 
€ planta culta erutam; eujus quisnam fuerit auctor ignoro. Eam ag- 
glutinatam reperii pone Morison Umbelliferas, cum aliis iconibus extra 
locum positis, in exemplari Bibliothecae Zanoni, quod mihi evenit. 
- Carlina corymbosa (Caesalpini) L. Sp. 
P 
ms B 
Bert, aesalp. Herbr. Tornab. 1563. fol. 94. n. 237., De Plants. l. 13. c. 45. p. 532. mar Hos 
lang, 5. 99: n. 8., DC, Pr. P. 6. p. 547. n. 9., Moris Sard, 2. n. 677., DC. Dub. oar der 
lon. c. g 1996. Flor. Graec. Sibthorp. C. 9. p. 97. t. 837., Sant. Viagg. 9. T. 2. p. 812. t, 3. 
* Mt 49. t. 744. Column. Ecphr. p. 28., et p. 27. f. 1., Barr. lcon. t. 594. 
: ius 
Dii 9, Flor, Æstat. Fruct. a med. Æst. in Autumn. E op 
a : regiones mediterraneas, quas interdum superat; reperitur quoq 
et illuc, locis calidioribus, per regiones oceanicas. 
