184 
inter Oma, et St. Féreol, die 13. Maj. 1845. Vidi ex agro Narbonensi 
lectum a Delile in ejus Herbr.; habui ex Valbonne (Albères) a Naudin. 
Caulis pedalis, sesquipedalis, obscurissime sulcatus, fistulosus. Folia 
contrectata odorem foenieulaceum emittunt; saporemve eumdem, magis 
in caule quam in folis perspicuum excitant; caules interdum eru- 
beseunt. Achenia striata, sulcata, striis puberulis, veluti ciliatis, aut 
(si mavis) portio eutis in illis dilacerata, denticulos, vel tenuem alam 
erosam efficit; caeterum achenia omnia inter se aequalia. Glaucescit 
planta quae glabra, et crassiuscula est; attamen pili aliquot, sive sim- 
pliees, sive arachnoidei, hinc inde apparent. 
Flores semiflosculosi dicuntur in hac specie, ast ego floseulosos eos 
reperii in individuis Aragonensibus. Sed hoe in hae, non minus quam 
in speciebus affinibus, variare, facile mihi persuadeo, referuntque 
plurium. botanieorum observationes. Quaedam individua in agro Rusci- 
nonensi legi, in quibus locum sibi sumpserat Uredo Senecionis DC. Fr., 
et Dub., sive Caeoma Senecionis Schlecht., Link. 
S. vulgaris ex Mahon (Ins. Balear.) in Herbr. Pourr. Matr. asservatus, 
videtur mihi S. lividus. Attamen considera Cambess. Balear. S. vul- 
garem, n. 337., neque lividum, enumeravisse. 
Nonne certum est S. crassifolium Willd. in S. lividum non transire? 
S. difficilis Dufour, Annal. Sc. Natur. Par. T. 5. (1825) p. 428-30. 
tab. 11. (nee t. 20), et Diagn. Obs. pl. Esp. in Bull. Soc. botq. Fr. 
T. 7. (1860) p. 327., relatus fuit ad S. gallicum a DC. Pr., quem 
acceperunt Godr. cum Gr. Fr. 2. p. 113., Reichnb. Icon. C. 26. p. 37. 
n. 9., Willk. Lang. 2. n. 1506. b, vel Lang. Pug. pl. impr. Hispan. 
2. p. 130, e specimine autentico ab hoc viso in Herbar. Mus., sive 
Hort. bot. Paris, (ut iste dicit); ego vero dubius haereo, num potior 
ei fuerit locas ad S, lividum, quod ulterius, si opportunitas erit, discu- 
tiendum mihi propono. 
Caeterum pili illi artieulati in sua putata specie, inque S. vulgari 
á Dufour descripti, in plurimis e Compositarum Ordine speciebus con- 
spiciuntar, quae observatio non fugerat Guettard, t. 4. f. 1, 2., vel Obs. 
pl. (in 16.» 1747.) T. 2. p. 359. 
Speciem ceu "Tournefortianam saluto , quod idem est ae si dicam, 
me synonyma ab eo laudata non recipere. Haee sunt Senecionis genus 
Myconi, Dalech. Hist. pl. Lugd. p. .511., cum figura; haec figura non op- 
pugnaret, sed obstat Dalechampii descriptio, plantam fruticosam, candi- 
cantem foliisve alienis adumbrans. Alterum S. fol. non lac. J. Bauh. 
Hist. pl. 2. 1. 24. p. 1043. £. 1. quae imitata est ex Dalechampio, sed 
adposita quoque deseriptione , quae nec eum Dalechampii illa, neque 
cum relata figura quadrat. S. minor , montan. Castell. Hrt. Messan. 
p. 44. Gussonio dubius nulli certum esse potest. 
. Trag. St. h. p. 156., Matr. sylv. sin. fi is Dilenn i i S. viscosus L. Sp. 
Koch p. 426. n. 2., Bert. 9. p. nl dens n EE aapea rs L M ME 3. - 
Y d zø. 15i 
S. vis SS iscos 8. VR z 1 
1 pto specim, Jacobaea viscosa Moench., Gilib. Fl. Bat. v. 4. t. 271., Engt. 
cr 27. Dietr, Fl. Bor. v. 12, n. 837. (radiat.). Schk. Handb, 3. t. 267., Heichnb. leon. 
1., et riri f. 2. achen. . Dill. Hrt. Eltham. 2. o. 347. t. 258. f. 336. Dod, Hist- E 
f $ -); Pempt. p. 641 1., Lobel. .t. 998. f. 9., J. Bauh. Hist. pl. 2. EFi 
p. 1042., Moris, Hist. pl. Oxon, $. S. 7. p. 106, ELA CT n. 2. ib idees ¿ 
© Flor. Maj. Oct. Fruct. Æst. Nov. 
