193 
Senec. Gerardi ad Prades du Conflent, ubi pro certo non vivit, in 
eireumstantibus vel superioribus montibus facile reperiendus, praebet 
. 
unam e tantis formis, quibus luxuriat Coderi Herbarium, ab isto cum 
parum persuasus fuit, l.c. p. 42. Obs, Cum Gaudin, Loiseleur, et DC 
in eo nil video nisi I$. montani varietatem, cui proximiora sunt indi- 
vidua ex Neouvielle, et ex la Font de Comps. 
Figura S. lanati apud Reichenbach mihi ostendit faciem plantae 
a S. montano non absimilis; video Bertoloni parum de sejunetione ab 
hoe denuo persuasum fuisse, quamvis olim in eo, ille quidem pecu- 
liarem speciem vidisset. Si res tute comprobari possit, tunc ad supe- 
riores prolationes et illam S. lanati Scop., Koch, Bertol., erunt adjun- 
gendae, cum figuris Tenor. Nap. 4. p. 124., et 5. p. 229. t. 193. £ L, 
et Barrel. Icon. t. 361., quod mihi, interim, commode effici posse videtur, 
tanta est cum forma Gerardi proximitas; nequeattendendum puto Godron, 
qui ex eorum comparatione deduxit in illo folia translucida, involucrorum 
foliola sub-subulata, aliasque nugas, faciem Serratulae glaucae ete. Ex- 
. cludo e Lamarckiana prolatione ejus varietatem b, sub qua iste retulit 
Barrelieri figuras t. 801., et 146., ad alienas procul dubio stirpes spec- 
tantes, prima scilicet ad S. brachychaetum? altera ad S. lanceolatum N. 
In m.* Guara Pyr. Arag. vidi simul crescentem cum Thymo vul- 
gari, nec miror S. Lagascanum indicari a Willkomm in Peña de Uruel, 
ejusdem, circiter, elevationis, et compositionis geologicae. 
Arnica Mollii Schrank Prim. Flor. Salisb. p. 213. n. 7181., de qua 
nil dietum fuisse a Systematieis compertum habui, inter hujus Sene- 
cionis synonyma forte impellenda erit. : 
anas esse putamus subtilitates "Timbalianas, expansas in Mém. 
Acad. Toul, S. 7. T. 7. p. 47 
S. ruthenensis Timb, arctissimam cum S. montano affinitatem habet, 
^ quo vix removerem; etiam S. legionensis Lang. Descr. Ie. pl. novr. 
etc. p. 13. t. 91. 
Senecio Tournefortii! La-Peyr. * 
on. Pyren. Persicae fol. glabr. Schol. bot. p. 197., Vaill. Herbr., Jacob. pyren. Persicefol. 
adrnef. Inst. r, hrb, (desider. Kiem. wey . 4sb. , et Herbr., ex La-Peyr. Suppl. La-Peyr. Lu 
Pede n E D. 546. n. 16; Suppl. p. 135-0. Loisel. Gall. ed 2. T. P p. Si n. 1a, DO. Pri „ê 
a-Peyr, | , Wi g. 2, 1 
LI P- "s i 
88. - . . n. 1484. La-Peyr. Herb., et S. Mp uae 
; eyr. Herbr., et S, Saracenicus La-Peyr. Herbr., excl. var.; S. pyrenaeus Pourr., et S. persici- 
pius Pourr, Her b. Bolos, et Matr. suo Saki S. crassifolio Pourr. Hrbr. Matr.; S. inais 
oug.?, S, nemorensis a Gouan Il., S, paludosus b Lamk. Fr. Ramd. Bull. philm. n. 43. p. 146. t.11. f. 3. 
. Jul. 1836. Habeo a Deville ex le Pic d' Eris; specimina ex le Lac 
* Migouilou posui in Herbr. meo generali. Legebat ille quoque luxu- 
stem formam ad Dariges, nisi a Corbin habuit, accedentem ad 
S. nemorensem, Viderunt in m.* Cesy (Ossau), au Mont-laid; au eet 
ti let, ete, Ego observavi abunde circa Luchon, in valle de Aran edi- 
re parte, inque valle d Aure; ad Torla, supra Castanesa, supra Set- 
En ' cirea Mont-Louis , au Canigou, a Caranza, Comabella, etc. 
xtra Pyrenacos non nisi in Hispania, vix in Lusitania reperiendus. 
olim. Variat foliis augustioribus fere integris, S. perunt aid 
eti $ Ita Pourret in scheda Herbr. sui Matrit. Reapse La-Pey ^ 
Tb Hist. abr, pl. Pyr., speciem duplicaverat, et, quod pejus est, 
13 
