196 
thioli Carpesiis, quae species Piperis censentur. Negligo Hermolaum 
Barbarum (Coroll) opinantem fuisse Baecas KRusci aculeati Auctor., 
quae ab Arabibus pro Galeni Carpesio, vel pro Cubeba sumebantur. 
Carpesium Caesalp. Herb. Tornab. (1563.) fol. 46. n. 113., De Plnts. 
l. 4. e. 2. p. 148., nobis, ut Caruel, ostendit Valerianam Phu, strictius 
ad Galenum accedente Caesalpino. 
Staret nomen Conyzoidis Tournef. Mém. Acad. Sc. Paris. ann. 1106. 
p. 86., quod aecepissem, ni nimium remota esset similitudo cum recepto 
genere Conyza Dioscoridis, alienae tribus, adeo profusum verbum finis 
insuper infamis. Nec aliud video datum fuisse opportune nomen. Quem 
honorem inferre studuit Ponae J. Pharmacopolae Veronensi Sehreber 
(Gen. pl. n. 682.) ferme labefactavit (restituta, et merito, Aubleti 
Toulicia), ego iterum extollo, genus dicando percelebri Baldi montis 
illustratori, atque speciei prototypae ibidem detectori. Cernua jure 
dieitur species calatho praedita cernuo, et cujus auctor primus in opere 
suo cernuum, vel demissum Clusio imprimendum tradidit. Falso indi- 
cata editio Veronensis anni 1595. in Bibliotheca Marciana, Veneta, 
non extat, ut me certiorem fecit ejus praepositus Valentinelli, litteris mihi 
comiter datis, die 19. Mart. 1873 
Ponaea cernua (Ponae) Nob. 
Pon. Bald, (ed. Venz. 1617.) p. 171., et in Clus, Rar. pl. h. 2. p. 335. a lin. 2. (1601.) Carpesium. 
cernuum L., Koch p, 397. n. 1., DC. Pr. P. 6. p. 281. n. 1., Bert. 9. p. 172. n. 1. Gaud. 5. n. 1934., 
DC. Dub. p. 274., Willk. Lang. 2. n. 1368. C. cern. La-Peyr. Herbr. Jacq. A. 3. p. 2. t. 204.. Schk. 
Handb. 3. t. 244., Lamk. Ill. t. 696. f. 1., Gaertn. Fr. Sem. pl. 2. p. 387. t. 164. f. 4., Reichnb. Icon. 
C. 26. t. 983. f. 3. Barrel. Icon. t. 1142., Column. Ecphr. p. 251-2. fig., Moris. Hist. pl. Oxon. 3. S. 6. 
p. 48. n. 27. t. 5. f. 4. n. 26 
9, Flor. Jul. Aug. Fruet. Sept. Octobr. In montan. sylvat. Pyr. 
Olot juxta amnem Ridaura, unde citat. Quer. FI. Esp. T. 4. p. 4134 
Et Iserne detexit ad Baget, supra Olot; ad Sogaro Vayrd 
Flores centrales hermaphroditi, quinquefidi, insignes copia glandu- 
larum, e quibus materies oleacea exsudat. 
Simlera N., Cruciata Herbar. Gallr., Leontopodium R: Br. Per- 
suasus de hoc, quod Leontopodium Dioscoridis, l. 4. c. 129., prorsus 
ab hoc differat, pace Matthioli, vel eorum qui eum laudarnnt, nomen 
illud relinquo et genus Simleram nuncupo a Josia Simler, qui anno 
1574., Tiguri librum edidit, Valesiae et Alpium descriptionem, in quo 
opere ex Gesnero, Aretio, et Fabricio plura de plantis tradidit, de 
hac quoque specie loquutus, ut refert J. Bauhinus Le. Nullum aliud 
nomen eongruenter supponendum reperii, ut novum evitarem; nam SIC 
Cruciatam. | Herbr. Gallr. intelligo ex Ruellio De Natur. Stirp. ! 9. 
c. 130. p. 844. lin. 41., nomen apud alienigenas diversissimis impo- 
situm plantis , ut male sonans, ita ambiguum est. Multo minus 
Gnaphalium induci potuisset, quia Dioscoridis illud est JDiotidis mart- 
mae. Gelasonia negatur, co quod, projecta ab Adanson, incerta, et 
e apicchia Italorum comprehendit species generum af- 
nium, Cudweedia ex anglica voce Cudweed labitur in hune eumdem 
errorem, Germanica , et Belgica nomina adhuc magis, prae eitatis, 
