201 
Hooker et Arnott, DC. conjunxerunt! Itemve Facchini, eum Ambrosi, 
Fl. Tir. austr. 2. p. 446. n. 241.; cf. et p. 150, Faechinii notam. Quidquid 
fuerit, hujus stirpis affinem sese offert Das anthus, sive Gnaphalium 
purpureum L., cujus figuram nobis praestitit eximius Dillen ; Hort. 
Elth. p. 131. t. 109. f. 132. 
: Caeterum nomine generico Gnaphalio suscepto pro nulla. harum 
stirpium sylvaticae denominationem recipi poterat, nam, recte obser- 
vante Drejer, Flor. excurs. Hafn. p. 265. sub n. 818., ceu collectivum 
nomen exiit, ineptum, et ad confusionem ducens. Placuit, pro harum 
postrema Lamarekianum e calathorum colore desumptum, Dict. 2, 
p. T57. n. 70. (Lob. excl.) Stirmpem ego in m.* Cambresdazes , ubi in- 
dicant Godr. Gren. Pr. 2. p. 88., non vidi, eamque tantummodo in 
Pyrenaeis septr. med. percepi. Nec Zetterstedt loca Pyr. Arag. citat 
et situm la Maladetta non patet a quo sumpserint Willkomm, et Lange. 
Ast concedo reperiri posse in Pyr. Arag., et cum istis proximioribus 
Catalaunieis, nam "Timbalio fideo.. 
SECTIO 2. QMALOTHECA (Cass, DC.) Exp. 
Dasyanthus supinus (Boccone) Nob. 
Boce. Sic, Mel. p. 40-1, t. 90, f, 1. Gnaphalium supinum L. Syst., Koch p. 399. n. 4., Bert, 
9. p. 148. n. 14., DC. Dub. p. 269. n. 3., Willk. Lang. 2. n. 1356., Sommerf. M. Fl. Lapp. ps. 
32-3. G. supin., et G. pusillnm Gaud. 5. ns. 1922-3., Loisel. Gall. ed. 2, T. 9. p. 225. ma- 
lotheca supina DC. Pr. P. 6. P. 245. G. sup., et G. pusill. Le-Peyr. Herbr. G. unifi . ]t.? 
G. alpinum Lightf. Scot., G. pusill. Haenk, Schk, Schk. Handh. 3. t. 250, ep Scot. p. 470. 
n. 20, t. 90, f. 1. (pl. glabr.); Engl. Bot. v. 17. n. 1193., Sv. Bot. v. 10. n. 716. glab., . 332. 
ichnb. Ícon, C. 96, t. 952, f. 2., et f. 1. (Hopp.), Krock. Fl. Siles. V. 9, P, 2. n. 
- var. pusill, Scop. Fl. Carn. ed. 9. T. 9. n. 1048. t. 57. 
9) Flor. Jul. Aug. Fruct. Aug. Sept. In editior. 
Legi in Pyr. or. Valle d'Eynes ad ejus summitatem, diebus 25. Jul., 
et 18. Aug. 1836. Habeo a Deville ex le Turoun de Castbre, ex la 
Coste de Gangarou, et ex Escoubous. 
Hujus speciei individua pyrenaea, generatim, valde magis tomen- 
tosa sunt prae Helveticis a me visis; num magis quoque tomentosa 
Sint prae Anglicis, et Germanicis, eodem fundamento dicere nequeo, 
sed conjectandi facultatem donant modo citatae figurae Lightfoot, seu 
ccm Sowerby, Gouan, Wahlenberg, Schkuhr, Krocker. 
speciei magna quoque est cum Dasyantho erecto, cujus varietatem suspi- 
cabatur Ballardi apud Allioni, FI. Pedem., quem adversatus est Smith 
me Pr. 2. n. 2040., ut ego Timbali sententiam adversor, qui G. 
supinum aut formam nanam D. fusci existimat, Pl. Peña blanca 1861. p. 2. 
IX mihi persuadere possum, G. Hoppeanum Koch, p. 399. n. 3. 
(G. supinum Hoppe apud Sturm l.e., Reichnb. Le. f. 1.) revera pecu- 
larem speciem sistere, eumque potius cum D. supino comprehendendum 
censeo; nec cum Ambrosi, Facchini, cui denique accessit Timbal, ad 
G. fuscum adductum persuadet. 
Conferatur Euchiton decipiens Cassin. Dict. Sc. Nat. T. 56. (1828.) 
P: 217. sive Gnaph. decipiens: DC. Pr. P. 6. p. 236. n. 81. de- 
tectum a Cassini in Herbr, Mérat inter plura D. supini specimina, 
Per Galliam lecta, huic simile, tantummodo sese, pone calathi analy "Py 
diversum detegentem, ovariis, et inde acheniis ob-compressis ellipticis, 
neque Sracilibus, et cylindrieis, corona pluri, neque uniseriata. Num 
