202 
reapse agatur de planta gallica , vel de exotica stirpe, aliquo casu 
inter specimina D. supini in Herbario Mérat fortuite illapsa subse- 
quentes inquisitiones 4 docebunt, vel aliquo modo rei curiositatem plane 
et aperte declarabunt 
Filago Fuchs., Dodon., Tournf., Vaill. 
SECTIO 1.* GIFOLA (Cass) DC 
Filago vulgaris creen Lamk. Fr. 2. p. 61. 
uchs. Hist. e p. Pew t4 ago germanic a L. Sp., Koch p. 397. n. 1., Gaud. 5, n. 1930. (a); 
Moris Sard. 2. n. E 5p» 6, p.947. h:4. eA Willk. pi 2,1. 1334., Godr. Gr. Fr. 2. p. 191. 
cum F. (mtis paginae insequentis). Gnaphalium germanicum J. Bauh. , Huds. Angl., Lamk. 
. Dub. p. 269. n. 7. (a). oie agr Cass Dict. Sc. Nat. T. 18. (1820.) p. 531. Gn. 
erm, La-Peyr. Harbi, et Micropus er eyr: Herbr. artim ; Fil. german. Pourr. Herbr. 
Matr. partim, et F. montana Pourr, Ibid., meh et F. arvensis Uis id., F. eriocephala Guss. 
Sic. rar., dein ab ipso auctor ^ praeterita. F, apiculata Sm. (9.) F. lutescens, et F. canescens Jord. 
me plur. botanicor. consensu; G. vulgare Matth. Camer., Tabern. Icon, pr od F. lanugi- 
Mass ; Benth. Cat.; F. m nieropodioides ME Pug., et cum Willk. 1337. t "Engl. Bot. 
xi Curt. Fl. Lond. ed. Grav. t 8; prs Y E Wi. Schk. Handb. 3. t. 266. 
(eabiior gen Germ. Ann. Sc, Nat. Par. j^^ ECT. (1943 ) p. s 86 t. 13. f. D., item Flor. Par. 
. 96. f. B., Sv. Bot. v. 10. n. 661. vix, Sum d Heft 12, i . 420., G à 
ir. y ioa kr H ;p. 404. t. 160. f. 8., Guss. pl. rar. Sic. p. ord. Obs. pl. nouv, rar. 
fasc. 3. p. 201-7. t. 7. fae B, A, D, (can., lut., Deos Reichub. Icon. C. 26. t. 945. f. 1. Matth. 
p. 861., Camer. Epit. p. 606., Fuchs. Icon. ed. 1545. p. rag. St. h. p, 331. f. 1. M Obs. 
p. 255. f. 1., Icon. t. 480. f. 2., Dod. Pempt. p. 66. f. 2., "Talon, Krtb. 9. p. 780. f. 9. Icon. t. 289. 
f. da M cd Hist. pl. 3. 1. 26. p. 158., Zannich. Venz. E 100. t. 114. f. 1., Dalech. ME pl. lag. 
2, p. . f. 1., Moris, Hist. pl. Oxon. 3. S. 7. pow tM io, Lonicer, Nat. h. crt. 474. C. f. 2. 
(*) Flor. Jun. Aug. Fruct. Aug. Sept. Praediligit solum calcareum. 
Legi in Pyr. sept. med. ad Martres, die 2T. Àu ug. 1852.; in Pyr. 
oue. Valle Aezcoa, inter Villanueva et Arribe, l.Xd. Echia, die 19. 
Jul. 1844. Habeo ex Tarbes a Deville. 
Habitus generatim erectus; sed dantur individua caule statim e basi 
ramoso, ramis divaricatis; dubitavi num hoe penderei e fortuita aliqua 
circumstantia; nam videri mihi videor, stirpem in statu naturali, et 
continuo prosperam parce ramosam, et 'erectam prodire. Pili non solum 
copia varii, cani, aut lutescentes, sed fuscescentes etiam interdum con- 
spiciuntur. 'Specimina ad Martres lecta satis appropinquant F. erioce- 
phalae Guss. ab ipso auctore repudiata, Pro certo admodum variat 
haec speeies, et Parlatore nimium eam, sequentem etiam, subdivi- 
sisse facile ego quidem credo; ast Bertoloni omnes una comprehen- 
ens in eontrarium incidit vitium. Item erravisse puto C. H. Sehultz 
ipont. dum sub F. 3 Laksuupgtcs ceu varietatem ejus designavit F. spa- 
thulatam Pres], quam speciei sequentis E des dese esse puto: eum ef. 
apud Webb nUi or Pbyiopr Canar. T. 2. p. 306. De hac Preslii stirpe 
varie judicatum est a Gussone, uen iita Fl. Sic. Syn. 2. p. 461., 
n. 2, 5., Pl. vasc. Inar. p. 173. 
k alisero, fide Carion, Saon. parae 58., F. spicatam Bor. quoque 
sed quum ille vehat usque ad unionem F. pyramidatae eum hae vulgari, 
prudenter haneine prolationem. eohibui, 
Flores uti habentur in hae specie dispositi , inque Carlineis non- 
nullis, focanei dicebantur delabente saeculo XVII, cf. Banal, Explicat. 
terms. etc, in Catal. pl. usuell., ete., reperiendo aliquando i in calce operis 
Magnoliani, Prodr. Hist. gener. plantr. (1689.) p. 50. Focaneus, qui 
solet in bifurco medius prorepere, ex Forcellini g p. 325.: sed praestat 
Columellam adire « Focaneus (palmes) est qui inter duo brachia velut - 
in furca de medio nascitur ». l. 5. c. 8 
