215 
Viseositas plantae certe variabilis est, itemve odor pro locis; nec 
bene: quidam herbam prorsus inodoram praediearunt quam talem ali- 
uando occurrere denegamus. Species infeliciter definita, a Lamarck 
DC. Syn. (1806.) p. 289. n. 3235., et cum eis Duby (1828.) 
Hanc agri Parisiensis indigenam pro Artemisia, vel Herba divi 
Joannis Ruellii, De Nat. Stirp. 1. 3. c. 61. p. 140. lia. 29., demisso 
J. Bauhini dubio, recipio. 
A. procera La-Peyr. in tricas conjecta est: de Herbario ejus di- 
sparuit, Soyer-Villmet (Obs. p. 96.) eam eum paniculata Lamk, (ut ipse 
dixerat La-Peyrouse) eamdem esse affirmavit. Sed haee species, quae 
in Gallia desideratur, in Pyrenaeis quidem deficit, Indicta a La-Pey- 
rouse in scheda Herbarii ad ripam Garumnae prope Gerry, in ejusdem 
scriptoris Hist. abr. pl. pyr. 2. p. 503. n. 3. indicata fuerat secus 
iter inter le Port de Venasques, et hanc urbem. Alii, accedentes DC. 
Fr. Suppl., Benth. Cat. (cf. etiam Gay apud Besser Artem. Sect. 1. 
(1842) sub n. 6., Godr. Gr. Fr. 2. p. 134.) in A. tenuifoliam eam 
impulerunt, quibus accedendum potius esse duco. Nimirum rem a me 
prius neglectam, derelinquere par erat. 
Lapsu calami Noulet, F}. bass. sous Pyr. p. 346. n. 2. denomina- 
tionem Linnaeanam mutavit in arvensem, quam non amplius sustinuit 
Fl. anal. Toulouse (1861.) p. 86. 
Artemisia crithmifolia (Tournef.) L. Sp. 
Tournf. ex Sherard. Schol. bot. Paris. p. 180. lin. 4. Link Hoffm. Fl. Port. 2. p. 270. n. 3., 
Loisel. Gall. ed. 2. T. 2. p. 233. n. 12., DC. Pr. P. 6. p. 95. n. 13., et cum Dub. p. 277. n. 10., Willk. 
Lang. 2, n. 1385. Abrotanum marit. humisparsum Bonam. Nannets., ex Lloyd. Loir. infer. Moris. Hist. 
pl. Oxon. 3. S. 6. p. 11. n. 6. sin. fig. Reichnb. Icon. C. 26. t. 1037, f. 3. 
ħ Flor. Aug. Sept. Fruct. Sept. Oct. in litore septentrionali 
Cantabrico. 
Legi prope Biarritz, l.d. la Chambre d'amour, diebus 28. Aug., et 
18. Sept. 1841. 
« In nostris anthodia globosa sessilia » Link Hoffm. le. p. 271. 
Sub-globosa sunt, non vero sessilia in meis; si rem bene percipio. 
A. Gayana Bess., gaditana, anthodiis ovato-oblongis praecipue distincta 
est; de ea aliquid reperies apud Mut. Fr. 2. p. 165. Obs. Nequiverim 
cum Pollini, DC., Duby, suspicare eam varietatem esse 4. tenuifoliae, 
multo minus talem declarare cum Lloyd. Loir. infer. (1844.) p. 135., 
: vajer 1854. Fl. Ouest Fr. p. 237., itemve cum Godr. Gr. Fr. 
. p- 133. 
Nostra haee est planta robusta, subviscosa, diffusa, ramis floriferis 
exceptis, qui ascendentes sunt; folia habet carnosula, laciniisque diva- 
ricatis praedita, calathos fructigeros, subglobosos, crassos, e foliolis invo- 
luerorum imis turgescentibus, omnibus per marginem scariosis, Facies 
€! propria ad se botanicum alliciens. Notandum insuper erit, quod 
arenas maritimas non deserit, dum A. tenuifolia provenit tam in arenis 
maritimis, facie immutata, quam ad margines, muros, versuras agrorum, 
ripas, in campis sterilibus, collibus petrosis, locisque editis etiam, 
multas quoque leucas a mare remota. Ne unum quidem individuum 
A. crithmifoliae ego reperii extra arenas maritimas. Neque in litore 
orientali A, tenuifoliam in crithmifoliam mutari, nequidem accedere 
vidi, quae mihi oceanico-occidentalis species est, si exceperis litora 
