222 
HRadiorum longitudo variat admodum, in Pyr. Catal. praecipue: sed 
et in Pyr. Cantabr. merid. ad Vergara, inque Navarr, ad Pamplona, 
Lumbier, Agoiz, Aldunate, Nardues, Navasquez, inque Aragon. ad Vol- 
tajia, inter Anzanigo, et la Garonetta, ad Murillo Gallego, a la Solade 
de los Majuelos, a la Carbonera, in m.* Turbon ad horrendum antrum 
el Grallero, ad Campo ac supra Navarri, ad Ruesta, Artieda, et sub 
la Peña d'Uruel, alibique etiam, vivit altera varietas floribus omnibus 
tubuloso-discoideis, radio seilicet destitutis, quae varietas multam prae 
se fert similitudinem cum Plagio virgato DC., qui nisi prorsus adju- 
dieandus P. vulgari, genere ab ea non separandum esse, bonis argu- 
mentis, et observationibus contendit Clos, Bull. Soc. botq. Fr. T. 11. 
(1310.) p. 184-5. In citata varietate Pyrenaeorum caulis, et folia infe- 
riora, praesertim, hirsuta occurrunt. Caeterum haec praesentia aut 
defectus radiorum, in hujusce ordinis plantis, observata jam e longo 
tempore in aliis Pontis, in Senecionibus, in Bidentibus, in Anthemi- 
dibus, in Pulicariis, in Galatellis, vel Asteribus, aliisque, rectam Will- 
denowio suggesserat sententiam: adius in Syngenesiis nunquam 
fidendus » (sic) Fl. Berol. Prodr. (1787.) p. 264. n. 808. In eadem re 
non adeo perspicax Heister, qui radium mimis existimavit, ut ceu cha- 
racterem ad genera constituenda adhiberet; eum conferas Cat. hrt. Acad. 
Juliae (1732.) ps. 12., et 19. ibidemve notam. Ast perspicax quidem 
Allioni noster, utpote qui ad suum Chrysanthemum discoideum, Leucan- 
themum virgatum Clos, Pontia Allionii Ñ. (ex L'Heritier!) subscripserit: 
« Non potest ad Cotulae genus pertinere, (Cotula grandis Jacq. Obs.), neque 
etiam a Chrysanthemi genere (illius temporis) separari, licet semiflosculis 
careat ». Fl. Pedm. n. 687. Minus feliciter Allioni speciem pro varie- 
tate P. pallentis interpretandam esse censebat Willk. lc. p. 96. Obs. 
Videntur achenia quidem variare coronata, et appendice auriculaeformi 
membranacea instructa; cf. Koch Syn. ed. 2. Add. corr. p. 1026. 
lin. 12. Et Willkomm, Sert. Fl. Hisp. p. 81. n. 522. sub varietate 
ei dubia (d Ls.e.), loquitur de planta prope Vergara, in Guipuzcoa, 
a se cum normali forma observata, in qua (non tamen constanter) 
inspieiebantur achenia marginalia plerumque coronata, pappo dimidiato, 
ex uno, vel duobus dentibus constanter instructo: varietatem hanc ille 
prius habuerat pro P. montana. : 
Dubitaveram, num locus Brunfelsii, et inde Dorstenii, ac Loniceri, 
pertineret ad P. montanam. 
Pontia grandis (Barrelieri) Nob. 
99. n 
.. Barr. Icon, t. 437., Obs. p. 99. n. 1098. Leucanthemum maximum DC. Pr. P. 6. p, 46. n. 7. 
Willk. Lang. n. 1438. Chrysanthemum maximum Ramd, in Bull. Soc. philom. n. 42. (1800.) p. 140.. 
` 272 h dil m La- z 
A 
DC. Dub 
vartbs.; l e, et Ch. ceratophylloides 
sylvaticum Link, L, ar uu p Timb. m. Fl. P 
Legi in Pyr. Cantabr, m.e Izarris, diebus 14. Jul., et 21. Aug. 1857. 
Habui e m.e Aloña contra Oñate a Mieg; ex Pyr. or. septr. au bas 
de la Soulanetta de Costabona lectum a Massot; ex le Mont-Sacon a 
l Pic de Lhéris apud Philippe: au Pic du Midau 
detexit Debeaux. Observavi in m. Gorveya Cantabror. cum Alava 
finit, ad Basibé supra Castanesa, ad Siaill (Conca de Tremp). 
