228 
Flor. Jun. Jul. Fruct. Aug. Sept. Per region. mediterr. calidior., 
cum Olea, solo calcareo. 
Legi in Pyr. or., Roussillon, ad Maury, die 14. Jun. 1843.; in Pyr. Cat. 
supra Sarrià ad Mont-agut, die 28. Jun. 1860. Occurrit al Collsacabra. 
Vidi individua in Pyr. Arag., Sobrarbe, ad l Ainsa, quae ad eamdem 
hane speciem pertinentia judieavi (neque ad superiorem villosam), in 
quibus statura praestantior erat, et inde major pulcritudo, pubescentia 
incana copiosior; vivebant ista loeis calidioribus prae illis in quibus 
S. villosa inhabitat, quae quidquam magis se diffundit. Ferebant, in- 
super, ea individua ecalathos formosi Ciceris magnitudine, involucrorum 
foliola dorso glabra, per marginem , apice praesertim, pubescentia, 
praecipue vero conspicua paleis receptaculi sub-pubescentibus, sub- 
ciliatis, apice quasi barbatis. Individua e Montagut gerebant involu- 
erorum foliola apice scariosa, denticulata, barbulata; paleas receptaculi 
sub-earinatas, dorso virescentes, apice sub-barbatas. 
Rationes tamen habeo, quibus innixus suspicari lieeat de horum 
charaeterum praestantia, visis dein ad l Ainsa individuis capitulis mi- 
noribus praeditis, totis magis glabris, involueris, paleisque glabris, iisque 
tantillum ciliatis, et barbatis. Vidique etiam in Sobrarbe, sive ad San 
Victorian, vel ad Biu (retro la Peña Montanesa) locis prae }Ainsa 
editioribus, minusve calidis, et magis etiam umbrosis, stirpem tam 
glabram factam, ut S. pectinatam Benth. ferme aemularet. Forte haec 
eadem est stirps, quae vivit ad Servise sub Broto, ad Fanlo. 
E Lamarck Fi. Fr. 2. p. 43 
m 
laudo alteram Willdenowii Sp. pl. allegationem , quia loca Clusii, et 
Morisoni ibidem intromissa, ad duas potius, quam ad unicam tantum- 
modo speciem pertinere censeo. Et incertae admodum sunt multae 
illarum citationes, quas Willdenow simul coacervavit. Caeterum ipse 
Morison Clusii stirpem, junctim ibidem eonferruminatam a Willdenow, 
seorsim posuerat, Hist. pl. Oxon. 3. 3. 6. p. 12. n. 14., et eum neutra 
earum quas superaverat plantas miscere ausus est. Incorrecte hancine 
Morisoni prolationem (Hist. Oxon. 3. S. 6. pita DGB R 
n. 12., sic) dedit Duby, a quo ergo cavendum erit. Item locum Blackw. 
Herb. t. 346., a meis stirpibus Pyrenaeis removeo. 
S. Chamaecyparissus Auctor. partim ad incanam hane pertinebit, 
partim vero ad alteram stirpem ab hac diversam, in quibus digerendis 
obstant nebulae plures, eo quod species istae sint nimium  parciter 
notae, in Herbariis potius quam viventes observatae. Credere nequeo 
eas bene assequutum fuisse DC. Pr., quem plures species sub S. Cha- 
maecyparisso, natura invita, comprehendisse existimo , quamvis imita- 
tores invenerit, uti Bory Chaub. Pélop. n. 1414., Godr. Gr. Fr. 2. 
p. 160., Willkomm s.c. i 
Itemve Reichnb. fil. Icon. C. 26. p. 64.; cujus figuram, Ibid. t. 1012. 
f. 2, pro neutra mearum specierum adhibendam esse duxi. 
