232 
Hernani; vidi ad Labarthe Pyr. septr. medior., in Pyren. merid. ad 
Pamplona, ad Lumbier, Liadena, Jaca, inter Otura et Lupinien , ad 
Basibé supra Castanesa, ad Esterry, prope Besalù, ad Ribas. 
-Odor herbae aromaticus, acutus, gravis. Intermedia species inter 
A. sink Aia. et ligusticam , quae postrema species desideratur in 
Pyrenae 
Msn voropk lla Willd. Sp. pl. Syngens. p. 2210. n. 40., mihi non 
videbatur diversa; in hanc sententiam me duxit Webb, It. Hisp. 
» 398. quamvis iste perperam, Anthemidem, nee Achilleam scripserit 
Lc. Aliter sensit Fenzl, l.c., qui eam jndieat varietatem tenuifoliam 
A. odoratae L. Millefolium odorat. min. alb. monspel. Dodart Mem., ete. 
Paris, 1616. , in fol, p. 103. t. 25., loeus ab auctoribus (forte non 
immerito) ferme oblitus probabiliter ad hane speciem reapse spectat. 
tatura majus, corymbo composito, et foliis per caulem tam diversum, 
ut pro A. "gh i aberi nequeat, ut opinabatur Dunal, quem judicem 
sumpsi. Sed, ut arbitror, descriptum e specimine culto, et valde luxu- 
riante, n eiat etin idit speciem, ne dicam insuper in citato opere, 
vitio celatoris commune, alias quoque effinetas plantas extra naturae 
limites ampliatas fuisse, quasi eas aptare studuissent folio maximo, in 
quo opus impressum est, Caeterum plantae e Compositarum ordine, 
eae praesertim , quae in Corymbiferarum sub-ordine militant, culturae 
subjectae facile partium luxuriei indulgent, et dum plurimae mixtim 
assoeiantur, ibridas interdum progenerant, vel varietates singulares 
offerunt. Hune Dodartii locum vidimus olim a Bertoloni (Amoen. Ital. 
p. 194. n. 260.) allatum, reapse dubitanter, ad A. /igusticam; ast in 
Flor. Ital., mutato consilio, gone et ipse ad A. nobilem retulit. 
Achilleam odoratam Wulf . non credo esse Pyr. orient. indigenam, 
ut voluit DO. Fr. Suppl. p. 486. n. 3282., vel confirmavit in Prodr. 
le. p. 26. n. 12; et cum eo Mut. Fr. 2. p. 248. n. 29., Godr. Gr. 
Fr. > . 162, Loca ab eo, vel aliis citata (supra Villefranche, et circa 
Mont-Louis) offerunt A. nobilem, nec odoratam, quam neque in Her- 
bariis eorum, qui loca illa pedetentim explorarunt, non per Pyrenaeos 
Catalaunieos (pace Colmeiro) pereipere datum est. Reperta in montanis, 
et extra Oleam A. nobilis eximie odorata hallucinationem ingessit. Item 
quae loea, pro duobus citatis speciebus, indigitantur a Colmeiro, Cat. 
pl. Catal. p. 88., majorem sibi non vindicant fidem, et ipse Willkomm 
uarum specierum existentiam in Hispania dubiam habuit, altera in 
alteram speciem, pro certo, commutata, In eumdem errorem, de spe- 
cierum commutatione, incidisse Godron D suspicandi rationes 
habeo. Loiseleur, et Bentham rectius res vider 
A. odorata Koch varietatem A. nobilis es ab Ambr. Fl 
Tir. austr. 2. p. 421. n. 226. b 
nig Millefolium xpi FIL 
1. 4. c. 101., Plin. Nat. h, 1. 24. c. 46., vel 95. (Millefol, in Etrur,. Koch 410, n. 13. 
Bert, € p. 7403. n. 41. (skpuncia: 1 slorata Walt; 2 ke pikom nte Fl. Gr.); aio ris SaM. ?. ar: 
De Notis Repert. Fl. Ligust. n. 975. , Pr. , 94. n, 1., Ledeb W Ross. 2. p. 53 
A. Millefl., et E setacea Auctr. Gand ra ns trs" DC. Dub. 976. ns. 15, Pes “Willk. Aen 
E LI 
2. ns. 1395, ju - La-Peyr. Herbr.; A. gracilis, et A. occidentalis Raf, in Herbr, DC.; A. tomentosa 
35 .). A. lanu india . Amer.; 
A. aia et A. sylvatica Beck, cum A, Seidlii Presl. ut Koch, ex RUN. ngr. n. 343. vulgaris 
A. pannonica Scheele, et s nia Spreng. (add. Guebh.) ex Neilr. Croat., hane alii "noverant; 
Altius M M raina S a Engl. Bot. v. 11. n. 758., Curt. Fl. Lond UE 422., Flor 
(f. ros.); Tio: Batv. yd t. 234., Sch l. Monac. folr. lacins. 
iion Xs Stirn. m x Fh ir. Fl. Bor. To m 904. et c Uu vé [m »H AC et En 
.93., Bulk Herb. ig t. 163., Sv. Bot. v. 2. n Gaertn. Fr. 
