245 
Asteriscus Morisoni! Nob. 
A. aquaticus Moench, in mente, Less., Koch p. 391, n. 1., Bert. 9. p. 418. n. 2,, DC. Pr. P. 5. 
p. 486. n. 2., Willk. Lang. 2. n. 1318. Nauplius aquaticus Cass. Dict. Sc. Nat. T. 34. (1825.) p. 973 
Buphthalmum aquaticum L., Moris Sard. 2. n. 624., DC. Dub. p. 271. n. 2. Odontospermum aqua 
C. H. Schultz apud Webb. Berthl. Phyt. Canar. 9. p. 233. Buphth. aquaticum La-Peyr. Herbr. 
Graec. Sibthrp. C. 9. p. 76. t. 899., Schk. Handb, 3. t. 257., Gaertn. Fr. Sem. pl. 5. p. 499. t, 109. 
f. 5. infr. Reichnb. Icon. C. 26. t. 939. f. 9. Breyn. Cent. p. 157. t. 77., Barr. dg t. 552., Zenon. 
Hist. ed. Mont. p. 38. t. 24. 
e) Flor. Jun. Aug. Fruct. Aug. Sept. Per region. mediterr., in 
humil. locis potius. 
Legi in Pyr. Atax. humilior. ad St.e Lucie prope Narbonne, die 
8. Jun. 1839., in Pyr. Catal. al Puente de Montañana, die 13. Jun. 1846. 
Observavi ad Abeilla, a la Conca de Tremp, ad Perpignan, ad Gerona, 
ad Cadaques, alibique. 
. aquaticum Moench in animo suo volutasse credere licet, sed 
denominationem absolutam speciei, qualem expedite, de A. maritimo 
quoque, proclamant quidam, DC. Prodr., Bluff et Fingerh., Godr. cum 
Gren., Moris, Bertol., Gillet, Magne, ad Moench Meth. p. 592. se refe- 
rentes, ille non dedit; eo magis fallaces de hae postrema specie, quam 
ille A. sessilem nuncupavit. 
Absque ratione dietam, et repetitam continuo stirpem aquaticam, 
quae neque ad aquas, nec in humidis loeis provenit. In Pyrenaeis, 
pro certo, loca sicca habitare consuescit, ut vidi al Puente de Monta- 
nana, ad Vilamigiana, ad Perpignan, ad Gerona, ad Cadaques. Obser- 
vavi praesertim ad Tremp sesquipedalem, valde ramosam, et pulcher- 
rimam, in marginibus agrorum, aut viarum, primo eum Santolina (quae 
nondum floruerat), Plantagine albicante , Fracastoria hirsuta, Tritico 
sylvestri Caesalp. (Ægilope ovata Auctor.), Hordeo murino, similisque 
consuetudinis plantis, quae, mehercule, aquatieae stirpes non sunt; e 
amicus Dunal, semper f.r., in loeis siccis se continuo observavisse me 
certiorem fecit. Postea vero abunde observavi in siceo monte Aragon 
supra Huesca crescentem cum Artemisia Ontina; et ad Gerona cum 
Lavandula latifolia, Genista Scorpio, Aphyllanthe monspeliensi. Referam 
et hane C. H. Schultz notam: « Crescit in maritimis arenosis, glareosis, 
et apricis regionis mediterraneae Lusitaniae, et Insularum Canariensium; 
nec non in montanis siccis Arabiae petreae, et montis Sinai rupium 
fissuris: » Fl. Can. s.c. Ita ut fuerit ille nordicus auctor, qui primus 
illius stationem rite definierit. Mox in collibus aridissimis prope Malacam 
Speciem vivere dixit Willkomm, En. pl. Hispan. Algarb. n. 98., qui tamen 
levitatis testimonium dedit eam in humidis viventem dicens, cum Lange 
5.6. Crasse, ut cireumseripte, attamen non fallaciter speciem Parmi les 
pierres mouvantes indicabat La-Peyr. h. abr. Pl. Pyr. 2. p. 536. n. 2. 
„ Optimi magistri, propriis, nec non citatorum auctorum observatio- 
nibus edoetus, non possum quin damnem eos, qui de hac Asteroidea 
Aquaticam stirpem fecerunt, cui fallax nomen confirmare mens fugii. 
Xpresse inerepandi sunt Allion. Pedem. n. 651. (ad fontium scaturi- 
ges!) Lamk. Dict. 1. p. 516. n. 12., Savi Bot. Etr. 4. n. 11DL, 
Desport. Dict. Sc. Nat. T. D. p. 437., Cassini Lc., Host Austr. 2. 
p. 499., DC. Fr. 4. p. 217., Loisel. Gall. ed. 2. T. 2. p. 260., n. 2., Tenor. 
Nap. 2, n. 136., Moris l.c., De Notrs. eum Cesati Reprt. Fl. Ligust. 
n. 926., Godr. cum Gren. Fr. 2. p: 112., Ambr. Fi. Tir. austr. 2. 
P- 661. n, 18., Reiehnb. fil. l.c. p. 21., Caruel Tosc. n. 1038., iique, 
qui hosce sequuti sunt in plantae statione designanda. 
« 243, 
ticum 
FI 
