250 
Haec est planta, quae habita est a 3leditseh (Comment. Acad. Se. 
Berol. T. 15. 1759., et iterum Vermischte ph. bot. occ. Abh. T. 3. 1101.) 
pro ZEgolethrone Plinii, de quo effatus sum in Flor. Virg. p. 122. 
Conyza minor (Dioscor., Plin.) Caesalp., Pen. Lobel., Clus., Rauwolf. 
Dioscor. 1. 3. e. 126, (C. 2,a), Plin. Pu K i zi. 10. vel 32. C. foem. Mee graveolens, 
Godr. Gr. Rr. 2. p. ets fet 9. p. 195. n. 1. Inula gras E PA Desf. Atl., Koch p. 395. n. 16., 
DC. Pr. E 5. p. 468. n. 26., Cass. Dict. Sc. ge T. 93. (1822.) p. 50., Moris Sa d 2. n. 628., Willk. 
Lang. 2. n. 1301. Solidago guvedin Lamk., Ey p. 265. n. 1. In. grav. La-Peyr. Herbr. Flor. 
her Sibihrp. C..9, p. . 866. , Reichab. PUN C. 96. t. 935. f. 1. Pen. Lob. Advrs. p. 146. 
, Lob. Icon, t. 346. E i SUNT. 'Ieon. t. 370. f. extr., Gesn. Op, bot. ed. & Bohisid. tab. aen. 5. f. 43. 
Flor. Sept. Oct. Fruct. Oct. Nov. In Pyr. Arag., orient., et 
per regiones mediterraneas praesertim; sed etiam per region. oceanic., 
quamvis rarior, apparens. 
Legi in Pyr. Àrag. ad Huesca, die 5. Oct. 1850. Habeo a Deville 
ex ripis Adour ad Tarbes. Observavi ad Bilbao, Aizernaval, Elgoibar; ad 
Orthez, Castettis, Toulouse, etc. 
Habitus plantae a medio superiore pyramidatus, in inferiore parte 
caulis est parce ramosus, Folia generatim integerrima dicuntur, ast 
arum exacte, nam rari dentes quandoque in eis apparent; caeterum 
folia bene descripta sunt à Moris, a Bertoloni, a Cosson, Germain. 
Odor gravis terebinthaceus, sed mihi rdistlloet: Ego i in agris subhumidis 
non semper stirpem degentem vidi; ubi eam legi , ad Huesca, solus 
erat sub-arenosus. 
Praetermisso Dioseoride, praetervisis antiquis pluribus, genus sibi 
constituit Godron; sed nec hoc satis; Lindley ne consuluit quidem, 
qui de hae altera specie Conyzae ita scripsit: « Planta haec vulgatis- 
sima Linnaeo Erigeronti, Lamarckio Solidagini, Candolleo, aliisque Inulae 
adscripta, nulli revera aut habitu, aut structura respondet. Inulae pro- 
xima est, sed habitu alieno, et receptaculo alte alveolato , -quasi paleato 
segregatur. Sit nomen Aluniae, Inulae anagramma ». Fl. "Gr. e. Reapse 
deest altera littera « in Inula, ut Alunia conficiatur 
Suffragari nequeo Fée dicenti (Flor. geom etc. p. 49., vel in Plin. 
ed. Panek. T. 13. p. 415.) C. minorem, seu C. foeminam Plinii spec- 
tare ad Pulicariam jede quae opinio caeterum olim evulgata fuit 
a Lonicero, Nat. h. ert. 131. ©., et nostris diebus recepta quidem a 
Desfontaines, in Plin. B" Lemair. T. 7. p. 43. Plinii Conyzas ab illis 
Dioscoridis ego dijungere nequeo, et quoad Theocriti ut et Virgilii 
plantam, reapse inter vm re ato pitai Conyzas aliquantulum 
ambigo, ut dixi in FZ. 
ro Conyza Less., De. Endi., aliud nomen praesto et Moenchianum. 
Jasonia DC. 
Jasonia tuberosa (Dalechampii, Gesneri?) DC. : 
Dalech. Hist. n pon. 2. p. 1366. f. s MM rx dicit. Gesn. Op. bot. ed. a Schm. tab. lign. 
: f. 67 *? DC. Pr. . 476. n. 9., yai Lan 1994. (excl. 3.a Moris. figura). Inula tu "n 
rosa Lamk. Fr., et. Tai , DC. Dub. P. vide pow d Cass. Dict. Sc, Nat. T. 24. (1822.) P. 201. 
?rigeron tüberosum L., La- Peyr. tiere., A ut Aster Uwe ved Ve Hrb.; Conyza marina Dale e 
ung Hist. » "ger 3. 114. n. 90. t. L9 ; 18., J. Bauh. Hist. pl 
' p. 1055 . Icon. t. 157 
9, Flor. Aug. Sep. Fruct, m Oct. Per region. mediterr. cum 
Olea, et super eam, solo calcareo. 
E 
