252 
rufescentes evadunt, Caeterum pili in acheniis inferne longi, superne 
contrahuntur in speciem glandulae. Odor eamphoratus e totius plantae 
superficie exsilit, quae planta humorem glutinosum secernit; inferne 
villosissima, ibidemve valde minus glandulosa. 
men specifieum saxatilis, a DC, olim ex Barrelieri mutuatum, 
minus bonum est, quum stirps vix inter saxa, saepius ad rupes proveniat. 
Nolui citare Reichnb, Icon. C. 26. t. 934. f. 2., quae mihi ferme 
alienam ostendidit speciem: placuit tamen Willkommio. 
E Monte Serrato Catalauniae (ubi ipse speciem vidi) Mycó ad Da- 
cf. etiam Pourr. notam in Chl. Narb, n. 469. Per Pyrenaeos Hispa- 
nicos herbae infusio adhibetur praesertim contra catharros pulmonum. 
Ego virtutem aliquam ei inesse non denego , Sed puto plantam aro- 
maticam facile proprietates dimittere dum exsiccatur; floresque potius 
quam folia et caules, in usum evocandos esse existimo, cauteque adhi- 
bendos, si febris adsit. 
Inula Verg. Plin., et vulgo, jam ex Gesneri tempore: Enulam 
ex Dioscoride scripserunt Brunfelsius, Tumerus, Lonicerus, Caesalpinus, 
Camerarius. 
SECTIO 1.* LIMBARDA (Apaxs., Cassixr, DzgcaissE, SprAcn.) N. 
Inula crithmoides (Matthioli) L. Sp. Inula maritima Nob. 
Matth. in Dioscr. ed. 1558, p. 284. f. 2., Compnd. p. 217. ead. Caes. Herbr. Tornb. 1563. fol. 73. 
n. 183., De PInts. 1. 12. c. 38. p. 500. Koch p. 395. n. 15., Bert. 9. p. 287. n. 14., Moris Sard. 2. n. 
627., DC. Pr. P. 5. p. - n. 34., et cum Dub. p. 267. n. 2., Willk. Lang. 9. n. 1310. Limbarda tri- 
cuspis Cass, Dict. Sc. Nat. T. 96. (1823.) p. 437. Limb. crithmoides Hook. Br. Fl. ed. 1. (non ; CUM 
Arnott!) p. 363., Spach Suit. à Buff. T. 10. p. 991. I. crithmifolia Willd. Sp., Salisb. Pr., 1. longifolia 
Pasq. Engl. Bot. v. 1. n. 68., Reichnb. lcon. C. 96. t 932. f. 1., Zannich. Vnz. p. 99. t. 23. Matth. 
p- 491., Lob. Obs. p. 215. f. 1. , Icon. t. 305. f, 9. , Dod. Pempt. p. 706. f. 1., Camer. Epit. p. 274., 
J. Bauh. Hist. pl. 3, 1. 26. p. 106. f. inter., Moris. Hist. pl. Oxon. 3. S. 7. P. 119. t. 21. f. 16, 
d 
9| Flor. Jul. Sept. Fruct. Aug. Nov. In maritimis. 
Legi in litore Cantabrico ad San Sebastian, die 9. Sept. 1844. 
Habui ex Bayonne a Deville, 
Nomen specificum tricuspidatum vix ei convenit , quia saepe folia 
moidis bona, et mala est; bona si spectes primam Matthioli denomi- 
nationem, cujus est Crithmum tertium: mala si te vergas ad putatam 
similitudinem eum foliis Crithmi maritimi, a quibus maxime recedunt 
folia illa tricuspidata , quae interdum tibi ostendit planta. Ego vero 
libentius susciperem primum G. Bauhino inditum epithetum (Pin. p. 288. 
Cr. n. 3.) et maritimam dicerem, quia reapse maritima prorsus species 
est. Non aliter denominata fuit species ab Asa Gray sub sua Ert 
theide maritima 
SECTIO 2.* CORVISARTIA MÉRAT. Helenium dixissem. 
. Inula Helenium (Hippocr.. Theophr., Diosc., Plin., Vergil. Horat.) L. Sp- 
Hippocr. Nat. mul. 572. Theo hr. Hist. 91 
c. 10., vel 33., Horat. Sat. 2, Sat. 8, v. oi." Donde NM. 
NU peo. Condim. Koch p. 392. n. 1., Bert, 9. p. 267. n aud. 5. n. 1974., Cass. Dict. n 
e . As (1822.) p. 550., et E 556-7., DC. Pr, P. 5. p. 463. n. 1., et cum Dub. p. 967. n. 1., Willk. 
ang. 7. n. 1314. Corvisartia elenium Mérat, Cass, Dict. Sc. Nat. T. 10. (1818.) p. 572. La-Peyr. 
: $: 
Dioscr. l. 4. c. 27., Plin. Nat. h. l. 2 
v. 72-3., Colum. l. 11. c. 3. et 35., etC. 
61.89 
