256 
et sic de Pourr. in suo Matrit. Gaud. lc. tab. in Vol. unica, Reichnb. Icon. C. 26. t. 943. f. 1., Lamk. 
HL VON TX. yi, Loon. It. Hispan. p. 166. t. 1. f. 5. J. Bauh. Hist. p. 3.1 9€ p. JL Lr 
p. 92. : 
Moris. Hist. p). Oxon. 3. S. 7. mÉduwuf 
Flor. Maj. Jul. Fruet. per ZEstat. Per regiones mediterraneas 
locis calidioribus facile obvia stirps; rarissime occurrens per regiones 
oceanicas; solum exposcit ealeareum. 
Legi in Pyr. Atax. à la Garigue d’ Escouloubre, die 2. Aug. 1849; 
in Pyr. or. septr., ad Roussillon, ad Reynes, die 26. Maj. 1843; in 
Pyr. Arag. ad Huesca, die 6. Jun. 1850., ad Benavarre, die 13, Jun. 
1846.; in Pyr. Catal. ad el Puente de Montañana, die 13. Jun. 1846. 
Observavi in Pyr. septr. aurig. supra Montaigut, non procul St. Girons, 
ad verticem montis usque, itemve supra Moulis. Vidi ad Pamplona, 
ad Ochagavia, Liadena, Termas, Jaca, Berga, Besalà, Gerona, etc. 
Oceurrit in aprieis planta sub-erecta, saepius tamen diffusa, ad 
terram strata etiam, unde mihi denominatio specifica recepta incongrua 
apparuit, 
Distinctio in duas species a Lagasca proposita (M. erecti, et M. bom- 
bycini), num sit revera bona, et sustinenda adhue tute non constat. 
Desfontaines, Fl, Atl. 2. p. 308., stirpes ceu distinctas species non 
consideravit, et DC., qui utramque plantam prae oculis habuit, demum 
dubitavit, num altera alterius varietas foret, quo dubio non caruit 
etiam Boissier Voy. botq. Esp. n. 881. Characteres dati a Willkomm 
lc. et n. 1365. omnem dubitationem non adimunt. Quapropter, donec 
de re meliora innoteseant, (cf. etiam Fischer Meyer Animadvrs.), anti- 
quorum botanicorum nomen servabo, silens de Linnaeo, confusione 
non experte, quamvis illius plantam eam a Loefling figuratam, scilicet 
nostram, esse contendant. M. bombycinus ad Narbonne provenire asserit 
Godron, cum Gr. Fr. 2. p. 195.: ego ibidem in limite pyrenaeo speciem 
a M. erecto distinctam non percepi. 
De figuris quibusdam, hic generatim allatis, quaedam consideranda 
tradam. Gaudiniana bene habitum, faciemve plantae exprimit, ın hoc 
citatur, illam refert stirpem a Lagasca distinctam, de qua supra d 
est. Nec Clusiana placet, nec placent ex eo imitatae figurae a J. Gerard, 
vel si mavis 
ateau eX eo, recognoscere queo. Observabo denique, quod mith, 
Fl. Graec. Pr. 2, p. 208. n. 2171., ad citationem Loeflingi f. 5., nec 
9., evocat, optime agens. Huic emendationi nullus dein (praeter Des- 
fontaines) attendidit, ineluso etiam Hispano Lagasca, qui cum Linnaco 
guram 3. citat, evidenter absque Loeflingiani operis consultatione. 
Nam figura ista 3. in citata tabula offert Minuartiam dichotomam 
(Loefl.) L 
Evax Gaertn. 
Evax pygmaea (Lobel) Pers. Syn. 
yo- 
siti a A ges s ^ po "o Pe data in Adversr. de dem od. Pa eA a Lok iik. 
360. ilana «c L5 91. n: 1., Moris Sard. 2. n. 637., DC. Pr. P. 5. p. 495. m ^ H 
NÉ '$:0; kilago pygmaea L., Cass. Dict. Se. Nat. T. 17. (1820) p. 23., et T. P asteri- 
: P. 9/9. Fil. pygm. La-Peyr. Herbr.; F. montana Pourr. Herbr. Matr.. partim, et ^: 
