260 
Creseit in locis paludosis, et salsis, quo aquae maris alternatim 
pervia (in Cantabria, scilicet in litore oceanico), statione optime 
a Dioscoride depicta. Forte ex viecissitudinibus istis commutatus est 
: kabis plantae erectus in decumbentem et ascendentem. Individua Can- 
tabrica cum mediterraneis comparata prorsus identica non videntur, 
occurrunt etiam adriatica quadam peculiari facie donata. Variabilis 
porro planta e solo, climate, humiditate majore, aut minore. Prodierunt 
certe ab eodem typo 4. pannonicus Jacq., A. longicaulis Duf., A. sa- 
linus Schrad., meis, aliorumque observationibus. 
lle A. salinus Schrader varietas est foliis integris, ciliolatis, calathis 
minoribus; de qua sententia non percipio eur dubitaverit DC. Pr., 
qui folia in sua planta integra dicta a Schrader, ille in serrata con- 
vertit, penes incautos difficultatem adaugens. Ipse Tad maxime pro- 
ximam formam AÅ. longicaulem Dufour, Willk. lc. n. 1287., cum 
A. Tripolio recte conjunxit, contentus de eo vattetatadi instituere, 
Et ego olim dubitaveram , num fTripolium Dioscoridis hujus, aut 
Plumbaginis europaeae esset. Ast iterum perlec'o Dioscoride non amplius 
haesitavi, et Anazarbei plantam cum Dodonaeo, et cum quibusdam 
aliis pro "hocce Astere recognosco. Quae supra "dixi satis aperiunt, 
quibus [ced ndi innixus riioiiibui a Plumbagine europaea Tripolium 
Dioscoridis remov 
SECTIO 5.* AMELLI Nres. 
Aster Amellus (Virgilii; Dioscor.?) L. Sp. 
Vir si Georg. l. - 271-5., Dioscr. l. 4. c. 118. Koch p. 385. n. 2., Bert. 9. p. 255. n. 3., DC. Pr. 
P. 2. 5. feta eda p. 261. n $. Ledeb, Flor. Ross; 9. p. 476. n. 15. A. Amell., et 
A. eatalaunicus Willk., et Costa, Willk. et Lang. 9. ns. 1283, 1284. La-Peyr. Herb. enm locis dr 
v Sl; m. et A. ar agonensis Pourr. Herbr, Matr. (exclus. specimin. bo e cultur.); À 
Nillkommil Schatz? A. amelloides Hoffm. ex Neilr. Tes A. atticus Fuchs.; A. trinervius Gilib. 
Exerc. hyt. Jaeq. "g p. 12. t. 425., All. Pedm. n. 702. t. 69. f. 2., Dietr. Fl. Bor. Y. d s 3. 
Schranck Fl. je . 182., Paulet Fl. Faun. ee Y Martyn Virg. Georg. (ed. 1755.) p. 490. 
cuin tab., e culto um Reichenb. Icon. C. 26. t. 906, f, ii Sf 9. var. vix; Regn. t. 31. Matth. p. 1175. 
pix. Fuchs. Hist. st. p. 134, Lob. Obs. p. 488. f. 2. Icon. 0.909, f. 1; Dod. Pempt. p. 266. f. 1. Plant, 
Clus. Rar. pl. h. 9. 1, 4. p. 16, f, i., Trag. St. h. p. 151., J. Bauh. Hist, pl. 2. l. 94. p. 1044. 
Saleati tierra, Jessa, Ruesta , Bac i moria, de Muya, et Vich l.d. Colle 
suspina, ad Tona, Basin Castello de Abtpar: 
uum rer plantam non prorsus eamdem ac illam, quam alibi 
observaveram , veritus et ego ne ageretur de peculiari specie, eam 
adumbrare viis Hahota subterraneum crassitie pennae anserinae, 
et amplius, plures validiusculas fibras radicales emittens, subfulcescentes, 
unicum , aut paucos saepius caules proferens. Chilès generatim pal- 
e ü . . . 
