261 
Folia superiora angustiora, interdum lineari-lanceolata, sessilia, integra, 
sub-convoluta (dum siecior tempestas) evidentius uno pereursa nervo, 
obscure nervis praedita tribus, in apicem acutum terminata : omnia 
duriuscula, punctata, generatim cinerascentia, Rami floriferi patentes, 
simplicem, et laxum corymbum efficientes, Pedunculi quidquam ad 
dubia mansit Pourret, qui in scheda sui Herbarii Matritensis reperienda, 
ita scripsit: « Differre tamen videtur ab Amello Hrt. Reg. Paris..... an 
ratione culturae tantum diversus? » Ubi loca indigitantur Aragonia, 
Vich (Catalauniae). E 
ùt ego pro peculiari specie salutari posse opinatus sum; dein visis 
(praesertim in Herb. Ital. centr.) undique speciminibus, stirpem pyre- 
naeam a sat diffusa per Europam, et Africam planta, essentialiter 
differre ultra sustinere nequivi, et fidenter supra allatas Willkommi 
Ta 
libus valde elongatis, tenuibus, debilibus, superne laxe ramosis, foliis 
mis spathulatis, caeteris linearibus, angustissimisque etiam, calathis 
majoribus, ete. Ei Barr. Ic. t. 605. i: 
Ad rerum confusionem augendam susceperunt Neoterici nomen 
Amelli, cam Linnaeo, ad designandas species Afrieae australis indigenas, 
ubi Virgilii Amellus non pertingit, Maxime curiosa inter illas 
Species, quae Amelli Lychnitidis nomen tulit. Quae omnia medela egent. 
SECTIO 4. ALPIGENI Nzzs. 
Aster pyrenaeus (Robin. Brunyer?) Desf. Hrt. Paris. 
De speciei historia infra d d DC. Pr. P. 5. p. 329. n. 18., Loisel. Fl. Gall. ed. 2. T. 2, p. 
uu 3. (excl. Lamk. patat. a Di Dub. p. 265, r 3., Willk. Lang. pe igi apes EN 
fg, On repertus). La- : DA. . praecox, fl. caer. maj. art. . 
à l'Hist, des Piin deg Fem Peyr. Herbr. A. pyren. praeco 
