215 
incassum perquisiveram. Insuper pro certo habeo, nunquam ab ullo 
repertam fuisse Ammanni speciem in Pyrenaeis meridionalibus , nec 
alibi per Hispaniam, quamobrem opinor, non attendendum esse nec 
Colmeiro, neque Costa, qui eam Catalauniae indigenam praediearunt; 
aut Willk. et Lang. 2. n. 1470., qui eis fidentes receperunt, ut incaute 
loeum illum jocosum Pyr. orient. susceperunt Godron, Gren. Fr. 9. 
p. 125., qui Salvanaire, et Mont Llaurenti adhue ex Pourr. It. susce- 
pissent, si de hoe notitiam habuissent. 
Senecio paludosus (Gesneri) L. Caret eo Herbarium La-Peyrouse, 
qui in Hist. abr. pl. Pyr. p. 516. n. 13. illum indicat in Pyr. or, 
atax. Nunquam ego vidi. Philippe Pyr. p. 462. unice La-Peyr. loca 
retulit: Dulac , Hauts Pyr. n. 1685. citat le Lac de Lourdes, ex 
Philippe, nec amplius. Accedit Timbal asserens a se visum in montibus 
Corbar. orient, cf. Excurs, 2. Corbier. or. (1815) p. 445., vel 11. 
Lonas inodora (Magnolii) Gaertn. Diffieilis pro hac stirpe videtur 
patria ager Ruscinonensis DC. (Pr. P. 6. p. 84.) a La-Peyr. Hist. 
abr. pl. Pyr. 502. declaratus. Reapse ego in istius Herbario reperii, 
sed ibidem stant falsimoniae multae. Et revera La-Peyrouse locum 
citat ad Prades secus iter de Mont-Louis, ubi nec Coder, nec ego vi- 
dimus, neque tot quos consului amicos feliciores deprehendi. 
Tanacetum annuum (Matth.) L. Ad St. Llaurent de Cerda, eX Pourret, 
eum vivere tradit La-Peyr. Hist. abr. pl. Pyr. 502. n. 2. Sed Pourret 
parvae fidei est de istis, sive quia aut primo oculi ictu res judicabat, 
aut aliis nimium indulgebat. Ad Bellegarde citatur a Godron, cum Gr. 
Fr. 2. p. 138. Forte ad Bellegarde du Depart du Gard intelligebat, 
nam locus ita denominatus in Pyrenaeis orientalibus hane stirpem pro 
certo non alit. 
Tanacetum Balsamita. (Brunf) L. Reperitur, maxima inconstantia, 
hie et illie, ex hortis aufugum. La-Peyrouse, Hist. abr. pl. Pyr. p. 502. 
n. 8., eum dat ceu spontaneum in Roussillon prope la Jonqu?ra, ex 
Pourret. Habuit in Herbario s.l., quod saepius sequioris est indicii, Non 
adhue in Pyrenaeis cieuratum, nec eos prope reperiendum spontaneum., 
Artemisia glacialis (G. Bauh.?) L. Viveret in Pyr. occid. au Col 
d'Arbas, ex Godr. Gr. Fr. 2. p. 129. , qua auctoritate non dieunt 
(Gren. Souvn.) Nullus usque adhuc hane speciem Pyrenaeorum indige- 
nam dixerat, imo DC. Pr. P. 6. 24. n. 170., declaravit « nec 
in Pyrenaeis, quidquid dixerit La-Peyrouse » , cujus reapse plantam 
alienam ab hac specie esse novimus, pone lHerbarii illius inspectione, 
ne dicamus loci autopsia, Cambresdazes; cf. Hist. abr. pl. Pyr. p. 503. n. 
Artemisia paniculata (Lobel) Lamk. Viveret ad Venasques Pyr. 
Arag. ex Soy. Willem. Obs. p. 96., ubi non hane speciem, sed 
lusum A. tenuifoliae percepimus. Huic ferunt et A. proceram. La-Peyr., 
eujus specimen ex Herbario ejus evanuit. De 4. Lobelii La-Peyr. 
Herb., ex Villefranche (Conflent) absolutum proferre judicium ausus 
non sum x 
Achillea tomentosa (Dodon. gall) L. A la Trancade d'Ambouilla, 
Yr. or, ex La-Peyr, Herbr., nec abnuit Mut. Fr. 2. p. 144. n. l. 
Ast ego stirpes a me ibidem non visas, nec repertas in Coderi Her- 
bario, admittere nego. Reperiit ne Bordére au Bath de Luz? sic Dulac 
n. 1657., cujus est Alitubus tomentosus. Timbal eam vivere vitam dicit 
ad Fontromeu, Pyr. or. 
