283 
panae aperta, membranacea, erispa, nervis plurimis, ad 36, donata, 
ad nervos tenuiter villoso- pubescens, Calycis limbus peduneulatus, quin- 
quesetus, setis basi compressis, coronam excedentibus, totis scabridis, 
et rigidis e pilis secus illas degentibus, basi viridibus, mox pallidis, inde 
fuscescen'ibus. Corolla tubulosa, sub-infundibuliformis, limbo sub-aequa- 
liter vues pipi externe valde villosa, coloris pallide rubri, qui color 
intensior est in limbi lamina interiore: perperam, ex speciminibus 
exsiecatis, corollam luteam deseripsit Bertoloni. 
uries eamdem speciem ex Algeria vidi, eamque esse p qoem 
sub nomine S. stellatae descripsit Desfontaines l.c. Forte ve 
lata L. latet sub ejusdem Desfontaines S. simplici, l.c. p. 195. - dine 
prolatio haec a DC., cum dubio, praeeunte Coulter, ad 5S. monspeliacam 
relata, mihi repellenda est, eamque merito reliquisse video Boissier 
Voy. bot. Esp. Add. corr. p. 139. Caeterum Desfontanesii descriptiones 
de hisce plantis admodum laxae et imperfectae sunt. Et Bertoloni re- 
ferens S. simplicem Desf., neque stellatam , ad S. monspeliensem, non 
potuit quin declararet figuram Flor. Atl., t. 39. f. 1., parum exactam 
S. simplex Schousb. Marokk. p. 56. probabiliter cum Desfontainesiana 
eadem est. 
Perperam Loisel. Fl. Gall. ed. 2. T. 105. n. 21. S. stellatam L., 
et monspeliacam be una comprebendere, quem errorem imitarunt 
Mut. Fr. SE ps. 101-2, Gren. Godr. P». 2. p. 16. 
lusiana prolatio, et cum ea Plantiniana figura mihi visa est potius 
: monspeliensis, quam stellatae, cui postremae retulit Linnaeus, aliique 
um eo 
zehn simplex Desfontaines! 
esf. Atl. 1. p. 125., Poir. Dict. 6. p. 717. n. = t ee syns.) S. stellata Quorund., Lang. Willk . 
2 f: 4945. exci: Clus. loc.); Coult. bipsac p p. € (excl. — : 217 i Ai P. 4. p. 655. 
n. 6.; Bert. 2, p. 63. in observ. ad n. 42., Roem. Sache Mant. .8 . 40. Desf. l.c. 
tI Eu Le tEfL5 
© Flor. Jun. ab.s, Jul. Fruet. Jul. Aug. In Pyr. Catal. calidior. 
rariss,, dilig. sol, calear. Ex Manresa degere in Herbr. Salvador as- 
serit Calne eiro 
Ego legi ad Biterras Galliae, Pyrenaeos proxime, sed in agro Nar- 
bonensi finitimo nequidem Mee La-Peyr. Hist. abr. Pyr. p. 61. stirpem 
ad Collioure provenire affirmat, sed in ejus Herbario deficit. Haec planta 
cito post flores fructus osteddtt et illico distinguitur a S. monspeliaca 
floribus copiosioribus, calycibus majoribus, habitu simplieiori, etc. 
peciem pro certo gallieam cum S. monspeliensi adhuc confundere 
Gren. Godr. Fr. forte unus aut alter lusus hujus postremae speciei 
susceptus est pro S. simplici a quibusdam. Harum specierum sy nonymia 
Intricata degit, et emendanda erit; specierum notitia penes multos 
obscura, et fallax, deprehenditur. 
Scabiosa graminifolia (Camerarii? G. Bauhini) L. 
G. Bauh. Phyt 5 . 4. in calce operis. Camerarii ante? cf. aa Koch p 
n. 9. Bert. 2 p. (4 Rr ib, Gand, 1n. 9 S0. DC. Dub. p. 25. n. E, lap "Dm Nar 
1 iD. sx S. graminifl. "ug rag 1 Pourr. e Mas Waldst. Kit. pl. rar, Hun d 
á 188., Coult, Dipsac. $ 34. f. 3., Lindl Reg. t. 835., Reichnb, Icon. £3 t. 
ud Pr. p. 127, : Gui iei E Td. Bauh. p^ "Mati CE pu ^. ioscr. bog rhe 
Pr., M abern. 
etse d ie e 3 Hist. pl. Oxon. 3. S. 6. p. 
