288 
Ordo 50. VALERIANECAE DC. 
« Aliqua Valerianarum, per Scabiosas, cum Capitatis adfinitas est » 
Hall. in Comm, Gotting. (1751) T. 1. p. 291- d 9, 
Valeriana Brunf., Column., Morison. 
SECTIO 1.a EUVALERIANA (Necr.) N. 
Valeriana longiflora (Asso) Willk. 
V. saxatilis Asso Enumr. n. 12, e loco (Guara) Willk. Sert. Fl. Hisp. 69. n. 472., et uen cum 
eo, Pr. 2. n. 1191. V. saxat. Pal. y Verdr. Part. pract. bot. Linn. T. 1. p. 187. n. if., quoa plant. 
indic. in Pyr. Hispan. excapa (male) Willk. in Sched. ad pl. exsiec. pro collect. n. ven. 386., V. fra- 
gilis Nob. mox detecta planta, quae denominatio aliquando praestabit. 
ħ Flor. Jun. Jul. Fruct. Jul. Aug. in Pyren. Arag. edit. 
Legi in Sierra de Guara, et al Salto de Roldan supra Apies, et 
ad San Cosme de Guara, diebus 10. , et 15. Jun. 1850.: ad Ermita 
de Aniés, non procul Loarre, die 8. Jun, 1858. Observavi a la Pena 
de Uruel; ad San Juan de la Pena, ibidem proxime, detexit Willkomm, 
die 2. Jul. 1850., aliquot post me diebus. s 
Peculiaris, et perpulera species, V. supinae potius quam sazatili 
affinior. Quamvis graviter peccaverit Asso, attamen illum ceu primum 
speciei auctorem recognoscere libeat. Tota admodum fragilis est; odor 
ejus, radieis etiam, in viva planta debilis, manifestior fit sub plantae 
rare perperam dixit, quod in Prodromo necessario emendavit. Calyx 
glaber: corolla rosea, aut rubella, tubo praedita longo, basi gibbo, apice 
saepe eurvulo, limbo quinquefido, patulo; calcar parvum, obtusum, 
: ip 
« ovato oblonga, compressa, glabra, in latere dorsali costa unica filiform, 
ies latere opposito costis tribus parallelis: instructa » Willk. Le. p. 10. 
et addito, quod achenia marginata sunt, costa superiore evidentiore. 
. Faciem cum hac nostra specie ferme similem portendit perpulcher 
ille Pterocephalus spathulatus Coult. Boiss. Voy. Botq. Esp. P- 294. 
n. 852. t. BT, qui provenit in editioribus montibus Hispaniae meridio- 
