295 
tibus montibus descensam, ut ad Tarbes vidit Deville. Observavi 
insuper ad Barèges, prope Gavarnie circa Luchon, in Valle d'Aure, ad 
Tramesaigues, in. Valle de Aran, ad Paglietta vallis d'Aspe, in Pyr. 
aurig. supra Ustou, au col de la trappe; item ad Roncesvalles, a la Re- 
gata d'Estaboa vallis Aezcoa, et Salazar, in nemore de Irati, de Oza 
supra Hecho; in Pyr. Catal ad Mongarry etc. Vidit Pourret ad Salvanaire. 
Caulis cylindraceus, laevis, glaucus, sub exsiccatione strias edens, 
unde nota de caule striato apud DC., et Duby, aut sulcato penes 
Babington, Grenier, et Lange, ab exsiecatis speciminibus evidenter 
desumpta est. 
Radix aromatica praestantior V. officinali, seu vulgari, cui in exer- 
cenda medicina praeferre non dubitarem. D.” Cotxet, pharmacopola ad 
Mont-Louis, me certiorem fecit, se olim morbo epileptico laboratum, 
in integram salutem restitutum fuisse, sumendo illius radicis exsiecatae, 
et pulveratae grana X ter in diem. Egomet illius efficaciam expertus 
sum in nonnullis infirmis, qui auxilium a me petierunt. 
Desideratur in Dalech. Hist. pl. Lugd.; in s.c. opere Lugdunensi 
stat sub nomine Nard de montagne second de Leon. 
SECTIO 2. KENTRANTHUS (Nkcx.) N. 
Valeriana rubra Dodonaei! Tabern., Camer, Dod., G. Bauh. 
1, 2., Koch p. 371. n ; eC , et C. angustitol. et C. nevadensis B ? Lang. Willk. 2. ns 
1196-7-8. V, rubr. et V angustif. La-Peyr. Herbr. Cen'r. Lecoqui Jord. Engl. Bot. v. 22. n. 1531., 
Gaertn. Fr PER p , Lamk. Ill t. M it. Turp. Flor. Paris. t. 10. , 
Flor. Graec. Sibthrp. ; Cavan. Icon. descr. T. 4. p. 32. n. 390. t. 353., Berger 
Phytonomat. 1. p. 141. cum tab., Sabb. Hrt. Rom. T. 2. t. 17., Rivin. Monopt. irreg. t. 3. f. 2., 
Heichnb. Icon, C. 22. t, 718. f. 1415-0., Le-Maout, Decsn. Botnq. 1868. p. 154. Gesn. Op. bot. ed 
b . t. T18. f. 1415-6, . 
a Schmied. tab. aen. 9. f. 74., Camer. Epit. p. 24., J. Bauh. Hist. pl. 3. 1. 27. p. 211-2.. Dod. Purg. 
p. 91., Pempt, p; 390-L, Lob. Obs. p. 184. f. 2., Icon. t, 241. f. 1.. Tabern. Krtb. p. 401. f. 2., Ico». 
t. 168. 1. 4., Plukn. Phyt. t. 232. f, 1 TA t. 15. 
Qi Sept. i 
Legi in Pyr. Cantabr. ad Bilbao, die 4. Jun. 1853. (latifol.); in 
Pyr. septr. aurigr., inter Saurat, et Tarascon, die 27. Jul. 1843. (an- 
in locis minus calidioribus, ad Guethary, Irun, tarabia , sa, 
Aspeitia, Oñate, Sarrià, Cardona, ete.; ad Gerris Pyr. septr. occid., 
rdes, etc, Angustifoliam vidi ad Foix; ad Aranzaza, et in m.* Araus 
Supra Oñate, ad Salvatierra Pyr. Arag., ad Sallen, San Cosme de Guara, 
» Seo de Uurgel, alibique. Solum praediligit caleareum. 
, Distinetionem specificam inter latifoliam, et angustifoliam laudant 
viri plures magni nominis certe, favente Desfontaines etiam, utpote 
qui in F l. Atl. p. 28. scriptum reliquit: « Utramque semper distinctam 
ali SOMME >, Separavitque adhue Cat. pl. hrt. Paris. p- 189. Ego vero 
ier sentio, et ad Hallerum (cf. etiam Act. Gotting. 4. p. 208.), 
Innaeumque, eum Sprengel, Syst. Veget. 1. p. 16., revertor, hisce, 
quae sequuntur, consideratis. 
Latitudo foliorum abunde inconstans , et inde nullius ponderis e 
T1omodo observationes late demonstrarunt, utque ratio unicuique faci d 
Suadet. Valeriana Stevenii N. (interim) N. seu Centranthus longiflorus 
