320 
Legi in Pyr. Cantabr. septr. ad scatebras fluminis la Nive, ld. 
Ghistei posca, diebus. 1. Jul., et 14. Aug. 1841. Habeo ex Lhieris, 
et ex nemore de Visken a Deville, qui eum legebat etiam au Cap- 
vern. Observavi ad Montoussé, ad Bedous, in valle d'Aspe: in valle de 
Roncal, ad Villanueva de Aezcoa, ad Arribe secus flumen Irati, ad 
Ochagavia sub l Hermita Muschilda, ete. 
Caules quadrangulares angulis tamen aliquando adeo obtusis, ut 
caules potius cylindracei videantur; ad genieula tumidi, unde nodi, 
ui in superiore parte, sive supra folia, fere hemisphaeriei sunt, et 
laeves; in inferiore vero parte scilicet quae sub foliis degit, angulosi 
potius reperiuntur. Folia per marginem retrorsum scabra, et qut 
in viva planta folia sint plana, et sub exsiccatione margines revol- 
vantur, accidit ut in plantis exsiecatis haec scabrities occultetur, et 
praeterlapsa fuerit in nonnullis descriptionibus (DC., Grenier, Wulfen). 
Corollae lobi ferunt apieulum adeo longum, ut merito aristati diei 
mereantur. Achenia sunt rugulosa. Flores fragrantes, ut in G. arenario, 
qui odor admodum perdurat. Tota planta glabra, glaucescens, et 
tenera; cito flaccida e terra ablata, pallida, foliorum pagina inferiore 
potissimum glauca, Atrovirentem nuncupavit La-Peyr. Hist. abr. pl. Pyr. 
Suppl. p. 22., certe non pone examen in loco natali, aut de planta 
bene exsiecata, et recenti. Caeterum juniora, et manca La-Peyrouse 
specimina de identitate cum nostra planta non sinunt certum pronuneiare 
judicium; attamen ut mihi visum est, Dufour quoque G. atrorubentem 
La-Peyrouse ad G. linifolium DO. potius afferre, Bouquet botq. p. 43. 
. 145., itemve fecerunt Bentham Cat. p. 82., Mut. Fr. 2. p. 84. n. 21; 
DC., Dub. Aliis (Grenier, Godron) placuit ad G. sylvaticum , eique 
fidem praestitit Lange. Jordan peculiarem esse speciem sustinuit, Obs. 
fragm. 3. p. 98. 
Galium luteum (Dioscoridis) Cord., Pen., Lobel., G. Bauh., Zannich., 
L. Dalek., Lamk. Fr., Gilib. Exerc. phyt 
Des | £ € W. a vorum J. Bani, L., Koch p. 364. n. 14., Bert. 2. p. 110. n. 11, GME b 
n. 341., DC, Pr. P. 4. p. . n. 77., et cum Dub. p. 248. n. 4., Lang. Willk. 2. 2029. 
La-Peyr. Herbr. Engl. Bot. v. 10. n. 660., Cur s . Grav. v. 1. v 
Monac. t. 282., Schk. Handb. t. 93. (excl. litter. d); Flor. Dan. t. 1146., Sv. Bot. v. 3. n. 165., Dietr. 
npe. v. 6. n. 409.. Berger. Phytonomat. 2. p. 63. cum tab., Reichnb. Icon. C. 27. t. 1187. f 2. 
Sabb. Hrt. Rom. T. 1. t. 81. Plenck Ic. pl. med. T. 1. p. 32. t. 54., Flor. Batv. v. 46 3h, er 
Germ. Fl. Paris. p. 362. n. 2. t. 22. f. B. Savi Mat. med. p. 6. t. 3., Zannich. Vos. p. 106. t. io^ 
1., Mill. le. 93. i. 439. f. 1., ex Sm. Matth. p. 1131., Camer. Epit. p. 868., Trag. St. h. P Uv 
» ep. A . t. 804. f. 4., Dod. Pempt, p. 395. f. no 
uh. Hist. pl. 3. 1. 36. p. 720, Moris. Hist. pl. Oxon. 3. S. 8. p. 327. t. 91. f. 1. (bis). 
H Fl 
Legi in Pyr. Arag. ad Huesca, die 21. Jun. 1850. Habeo a Deville 
ex 4reign, ex Mont-Sacon, et ex Tarbes. 
v Habitus varius, occurrens planta rigida, erecta, patens, ascendens. 
ariabilis quoque est pubescentia partium, et inde color herbae. Aon 
agr 
rumque margines, in muris, et tectis etiam aliquando reperitur. In 
decolorans Gren. Godr. Fr. 9. p. 19., vel Gren. Gal. Cen au 
G.1 849) p. 2., majore fide diceretur planta hybrida , pem 
- luteo, patre G. albo. Aliis varietas est G. lutei, cf. Sonder 
