327 
Rubia erratica (Plinii) Trag. 
Plin. Nat. h. 1. 24. c. 11., vel 57. R. peregrina L. Sp., Koch p. 361. n. 2., Bert. 2. p. 146. 
n. 2, et V. 10. p. 472., Moris Sard, 2. n. 580.. Lang. Willk. 2. n. 2009. R. Sa agr., ët R, lucida, et, 
ut suspicor R. Requienii etiam DC. Dub. p. 247., ns. 2. 3, 4. R. peregr., R. lucid., et R. angustifolia 
Loisel. Gall. ed. 2. p. 116 > La-Peyr. Herbr.; R. fruticosa Berger. Bass. Pyr.; 
reviso ; R. tinctorum var. lucida Viv. brt. Dinegro; R. dalmaticá Scheele. ex 
Neilr, Engl. Bot. v. 12. n, 851., Lamk. Ill. t. 60. f. 2. angustifl.; Ard. Mem. p. 53. t. 9., Tenr. Fl. 
Napl. p. 39. n. 36. t. 10. Boccon., Gaert. Fr. Sem. pl. 3. p. 85. t. 195. f. 4., Reichhb. Icon. C. 27. 
t. 1134. f 3, 4., Zannich. Vnz. p. 228. t. 120. Zanon Istor. bot, p. 107. t. 67., Id. ex edit. Mont. p. 192. 
t. 145., Barr. Icon. t. 547., Bocce. Mus. piant. p. 83. t. 75., ex Barr., Camer. Epit. p. 663. vix., Moris. 
Hist. pl. Oxon. 3, S. 9. p. 326. t. 21. f. 2. 
9| Flor. Maj. Jul. Fruct. Jul. Sept. Oct. etiam. Facilius obvenit 
per region. mediterr. cum Olea. 
Legi in Pyr. Cantabr. prope Baigorry, die 19. Jun. 1841. formam 
angustifoliam, quam habui quoque a Deville ex Hybarette, et ex Nistos; 
ypum ab eodem habeo lectum inter Pierrefitte, et Luz, ubi ipsemet 
vidi, ut etiam ad Pau, ad Gan, et abunde cirea Toulouse. 
Flores generatim pentandri, corollaeque quinquelobae, sed etiam 
hexandri, corollis sexlobis hine inde offenduntur. Deficere aliquando 
vidi stamen alterum, ut e contrario stigmata aliquoties tria percepi 
(ad Mane Pyr. septr. medior.. Flores tetrameri in Pyr. septr. med. 
rarms occurrunt. 
Raro foliis tam latis mihi obvia stirps, qualis sese offeeit ad Brolio 
Alp. italicar. maritimr. , die 7. Mart. 1857. Foliorum nervus medius 
tum seaber, tune laevis, sicque caulium anguli scaberrimi, aut sub-laeves. 
Corollarum lobi pleramque acuminato-aristati, : 
'ersuasus omnino sum R. angustifoliam nil esse nisi erraticae lusum, 
ut dixi in Sched. crit. n. 15. In Pyrenaeis Cantabricis modo hane, 
modo alteram videbam formam, in unaquaque, praeter foliorum lati- 
tudinem, nullam aliam pereipiens differentiam. Typum specie! ibidem 
vidi praecipue ad Ernani, ad St. Jean de Luz; varietatem angusti- 
fiam ad St. Palais, ad Baigorry; reperiique etiam huc et illuc per 
Pyrenaeos orientales , et in Pyr, septr. med. quoque ad Pigarol, ubi 
quaedam sese offecerunt individua, quorum folia aliqua ad typum re- 
Vertebantur. Novique R. albicaulem Boiss. e Persia australi ad Kuk- 
ana, visam in Herbr. Ital. centr., pari modo variare latifoliam, 
^ angustifoliam , tomentellam etiam ad Schiras. Reprehendo itaque 
Decaisne, qui, Recherchs. Anat. physiq. Garance, gen. sp. Rub. ete. (1837) 
P. 38., et seq., nimias, nec admittendas species recepit. Ita ut Æ. pe- 
terina p. 58. n. 3., R. lucida lbid. n. 4., R. Bocconi p. 59. n. 9» 
R. angustifolia Ibid, n. T., formae R. erraticae, e censu specierum 
snt revoeandae, qeu 
Ast de indole polymorpha hujus speciei, vel de illius varietatibus 
consulendi sunt in primis Bertoloni, et Moris ls. cts. Respiciendique 
ues Gerard, Fl. Gallo-Prov. ed. 2. mnscr., Allion. Fl. Pedem. n. P 
ambessed, En, pl Balear. n. 274., item Willk. Balear. n. 324., 
+ 198.) Veronicam hederaefoliam, nonnulli Galium album in a 
perunt; ego potius, cum Caesalpino, primam amplecterem sententiam; 
